| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Naruszenie zakazu konkurencji

Naruszenie zakazu konkurencji

Jak wynika z art. 1011 § 2 k.p., pracodawca, który poniósł szkodę wskutek naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie, może dochodzić od pracownika wyrównania tej szkody na zasadach określonych w przepisach rozdziału I w dziale piątym Kodeksu pracy, tj. na zasadach obejmujących odpowiedzialność pracownika za szkodę wyrządzoną pracodawcy (art. 114–122 k.p.). Zgodnie z opisanymi zasadami, pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda (art. 115 k.p.), a obowiązkiem pracodawcy jest udowodnienie przesłanek odpowiedzialności oraz powstałej szkody (art. 116 k.p.).

Wysokość odszkodowania, jakiego może domagać się pracodawca, jest uzależniona od winy pracownika. Jeżeli pracownik wyrządzi szkodę z winy nieumyślnej, odszkodowanie należne pracodawcy nie może przewyższać kwoty 3-miesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody (art. 119 k.p.). Natomiast w przypadku winy umyślnej pracownik jest zobowiązany do naprawienia szkody w pełnej wysokości, co może obejmować również utracone przez pracodawcę korzyści (art. 122 k.p.).

Należy dodatkowo zwrócić uwagę, że naruszenie zakazu konkurencji w trakcie trwania stosunku pracy może powodować nie tylko odpowiedzialność odszkodowawczą. Naruszenie przez pracownika zakazu konkurencji przewidzianego w umowie jest naruszeniem obowiązków pracowniczych i może stanowić podstawę odpowiedzialności porządkowej, a także rozwiązania stosunku pracy.

W zakresie odpowiedzialności porządkowej pracowników należy zwrócić uwagę na treść art. 108 Kodeksu pracy. W przepisie tym ustanowiono trzy rodzaje kar porządkowych, które mogą zostać nałożone na pracownika: upomnienia, nagany oraz kary pieniężnej. W doktrynie istnieje rozbieżność co do możliwości zastosowania wszystkich kar, w przypadku naruszenia przez pracownika zakazu konkurencji. Jak wskazują niektórzy komentatorzy, w grę mogą jedynie wchodzić kary porządkowe niemajątkowe, tj. upomnienia i nagany. Naruszenie zakazu konkurencji nie zawiera się bowiem w przesłankach uzasadniających zastosowanie kary pieniężnej.

Inna sytuacja dotyczy umów zakazujących konkurencji, obejmujących okres po ustaniu stosunku pracy. W tym przypadku ustawodawca nie odwołuje się do zasad odpowiedzialności pracowników, jakie uregulowano w Kodeksie pracy. Podstawowym roszczeniem pracodawcy będzie zatem obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przez pracownika wskutek podjęcia działalności konkurencyjnej. Przyjmuje się, że jeżeli naruszenie zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy spowodowało szkodę u byłego pracodawcy, będzie on mógł dochodzić od byłego pracownika odszkodowania na podstawie odpowiednio stosownych przepisów Kodeksu cywilnego. Pracownik będzie zobowiązany do naprawienia pracodawcy szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania konkurencyjnego w pełnej wysokości, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które były pracownik nie ponosi odpowiedzialności.

W wielu umowach o zakazie konkurencji zastrzega się karę umowną za naruszenie przez pracownika obowiązków umownych w tym zakresie. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy – kara umowna (art. 483 § 1 k.c.). Stosowny zapis o karze umownej ma istotne znaczenie dla pracodawcy, który nie musi w ewentualnym sporze o zapłatę odszkodowania (kary umownej) wykazywać istnienia i wysokości szkody. Należy zwrócić jednak uwagę, że zastrzeżenie kary umownej nie pozbawia pracodawcy żądania wykonania zobowiązania wynikającego z umowy.

Istota zastrzeżenia kary umownej polega tym, że jest ona określona w ustalonej przez pracodawcę i pracownika sumie pieniężnej, której wysokość wiąże strony, nawet jeżeli szkoda okazałaby się niższa (art. 484 § 1 k.c.).

 

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Brokerska CDS

CDS działa jako kancelaria doradcza, której misją jest ochrona interesów przewoźników i spedytorów poprzez świadczenie usług w zakresie obsługi ubezpieczeń transportowych (OC przewoźnika, OC spedytora i Cargo) oraz pozasądowej i sądowej obsługi roszczeń i szkód powstałych w transporcie. Świadczymy również usługi związane z zarządzaniem ryzykiem transportowym, a także przeprowadzamy audyty i szkolenia z zakresu prawa przewozowego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »