| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Jaką odpowiedzialność wobec pracodawcy ponosi pracownik, który ujawnia tajemnice firmy

Jaką odpowiedzialność wobec pracodawcy ponosi pracownik, który ujawnia tajemnice firmy

Pracownik ma obowiązek chronić tajemnice pracodawcy. Jeśli tego nie robi, naraża się na sankcje nie tylko w czasie trwania zatrudnienia, ale także trzy lata po jego ustaniu.

Treścią roszczenia o zaniechanie jest żądanie wydania zakazu kontynuowania niedozwolonych działań. Żądanie może dotyczyć sytuacji, w których czyn został popełniony lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo jego ponowienia albo zachodzi realna obawa, że czyn zostanie popełniony. Może być to zatem np. żądanie zakazu rozpowszechniania nieprawdziwych informacji.

RADA

Od pracownika rozpowszechniającego nieprawdziwe informacje o firmie pracodawca może żądać odszkodowania z tytułu poniesionej z tego powodu szkody.

Roszczenie o usunięcie skutków niedozwolonych działań należy do środków prawnych przywracających uprzednio istniejący stan rzeczy. Tego typu roszczenia mogą być dochodzone samodzielnie lub łącznie z innymi żądaniami, w szczególności mogą uzupełniać żądania zaniechania niedozwolonych działań. Usunięcie skutków może pozostawać w związku z roszczeniem o złożenie oświadczenia, o naprawienie wyrządzonej szkody i wydanie bezpodstawnie uzyskanych korzyści.

Celem roszczenia o złożenie oświadczenia jest dążenie do przywrócenia stanu sprzed dokonania czynu nieuczciwej konkurencji. Może ono pełnić funkcję wychowawczą, prewencyjną i kompensacyjną. Żądanie złożenia oświadczenia powinno precyzować konkretną jego treść, miejsce i zasięg publikacji oraz wielkości, terminy i częstotliwość publikacji. Złożenie oświadczenia powinno odpowiadać zakresowi i rodzajowi naruszenia interesów przedsiębiorcy czynem nieuczciwej konkurencji. Uzasadnione proporcje muszą być zachowane w stosunku do wagi naruszenia interesów i celu ogłoszenia.

Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie zawiera odmiennych regulacji dotyczących roszczeń o wydanie korzyści w stosunku do regulacji bezpodstawnego wzbogacenia, stąd decydujące znaczenie mają przepisy Kodeksu cywilnego, dalej kc, zwłaszcza art. 405 kc. Ogólne zasady bezpodstawnego wzbogacenia wskazują na obowiązek zwrotu korzyści w naturze, a dopiero w razie niemożności takiego zwrotu należy się zapłata równowartości korzyści. Wydaniu może podlegać nie cały przychód ani dochód osiągnięty przez wzbogaconego, ale tylko ta część, która pozostaje w związku z naruszeniem.

Obowiązek naprawienia szkody odsyła do zasad ogólnych, tj. do art. 415 kc (tzw. odpowiedzialność deliktowa za czyny niedozwolone). Zgodnie z tym przepisem, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

Żądając naprawienia szkody wyrządzonej czynem nieuczciwej konkurencji, należy udowodnić przesłanki – następujące warunki:

  • powstanie szkody,
  • związek przyczynowy między zdarzeniem a szkodą,
  • bezprawność zachowania,
  • wina sprawcy,
  • szkoda, zdarzenie będące podstawą wystąpienia szkody i związek przyczynowy między zdarzeniem a szkodą.

Tajemnica przedsiębiorstwa jest dobrem majątkowym. Nie ulega wątpliwości, że ujawnienie poufnych informacji wywołuje szkodę, czyli uszczerbek majątkowy polegający na utracie przewagi konkurencyjnej określonego przedsiębiorcy (damnum emergens) i niemożliwości wykorzystania danej tajemnicy w dalszych działaniach gospodarczych (lucrum cesans).

Znacznie częściej w praktyce spotyka się roszczenia o odszkodowanie w postaci utraconego zysku. Dochodząc naprawienia szkody w postaci lucrum cessans, poszkodowany przedsiębiorca powinien wykazać z dużym stopniem prawdopodobieństwa, że w oznaczonym okresie osiągnąłby określony zysk, którego został pozbawiony wskutek popełnionego czynu zabronionego (wyrok SN z 19 czerwca 2008 r., sygn. akt V CSK 19/08). Nie musi on jednak udowadniać, że gdyby mu szkody nie wyrządzono, to taki zysk na pewno osiągnąłby. Poszkodowana firma musi wykazać, że utracona korzyść była realna (wysoce prawdopodobna) nie tylko obiektywnie, biorąc pod uwagę model starannego przedsiębiorcy, ale także, że była ona realna w konkretnej, indywidualnej sytuacji poszkodowanego. Dla zasądzenia odszkodowania należy więc ustalić, że istniała realna możliwość uzyskania przez poszkodowanego korzyści majątkowych.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Andziak

Księgowy / Biuro rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »