| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Jaką odpowiedzialność wobec pracodawcy ponosi pracownik, który ujawnia tajemnice firmy

Jaką odpowiedzialność wobec pracodawcy ponosi pracownik, który ujawnia tajemnice firmy

Pracownik ma obowiązek chronić tajemnice pracodawcy. Jeśli tego nie robi, naraża się na sankcje nie tylko w czasie trwania zatrudnienia, ale także trzy lata po jego ustaniu.

Wypowiedzenie umowy

Pracodawca może rozstać się z podwładnym, który ujawnił jego tajemnice, w drodze wypowiedzenia umowy. Może to być uzasadnione np. w sytuacji, gdy pracodawca uzna, że przez ujawnienie przez pracownika informacji stanowiących tajemnicę pracodawcy firma została narażona na szkodę i utraciła przez to zaufanie do swego pracownika. Utrata zaufania jest bowiem w takich okolicznościach zazwyczaj uznawana za uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę.

Często w praktyce dochodzi do sytuacji, w której pracodawca zamierza ukarać pracownika w trybie przewidzianym w art. 108 kp, a następnie zamierza wypowiedzieć mu umowę o pracę. Jest to działanie dopuszczalne. Sąd Najwyższy w wyroku z 25 października 1995 r. (sygn. akt I PRN 77/95, OSNP 1996/11/153) wskazał, że zarówno zawinione umyślnie przez pracownika uchybienie obowiązkom pracowniczym, jak i ich naruszenie z winy nieumyślnej stanowi przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy. Wymierzenie pracownikowi kary porządkowej nie wyklucza możliwości uznania tego samego nagannego zachowania się pracownika, stanowiącego przesłankę ukarania, za przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę.

Zwolnienie dyscyplinarne

Najbardziej dotkliwą sankcją, jaką zatrudniający może zastosować wobec pracownika, który narusza tajemnicę pracodawcy, jest zwolnienie w trybie natychmiastowym. Należy jednak pamiętać, że Kodeks pracy ogranicza sytuacje, w których pracodawca może zakończyć stosunek pracy w taki sposób. Zgodnie z art. 52 § 1 pkt 1 kp, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Z przepisu tego wynika, że naruszenie musi dotyczyć podstawowego obowiązku pracownika. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 27 października 2010 r. (sygn. akt III PK 21/10), ocena, czy naruszenie obowiązku jest ciężkie, powinna uwzględniać stopień winy pracownika oraz zagrożenie lub naruszenie interesów firmy. Należy jej dokonywać, mając na uwadze ogół okoliczności istotnych dla oceny jego stosunku do obowiązków, a nie tylko jego jednorazowe zachowanie.

Należy pamiętać, że ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych ma miejsce wówczas, gdy w związku z zachowaniem (działaniem lub zaniechaniem) pracownika naruszającym podstawowe obowiązki można mu przypisać winę umyślną lub rażące niedbalstwo. Aby więc pracownika zwolnić dyscyplinarnie, naruszające tajemnicę pracodawcy działania pracownika powinny mieć taki właśnie charakter (por. wyrok SN z 21 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 169/99, OSNP 2000/20/746).

PRZYKŁAD

W spółce prezes wprowadził instrukcję ochrony informacji niejawnych. Pracownica zobowiązała się do zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, w tym do nieujawniania innej osobie oraz niewykorzystywania we własnej działalności gospodarczej informacji stanowiących tajemnicę firmy. Pracownica starając się o nową pracę przesłała do przyszłego pracodawcy za pomocą wiadomości e-mail dokument objęty tajemnicą. Jej przełożony dowiedział się o tym i pracownica została zwolniona dyscyplinarnie (wyrok SN z 9 lipca 2009 r., sygn. akt II PK 46/09, M.P.Pr. 2010/3/136).

Sankcja za czyn nieuczciwej konkurencji

W ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przewidziano stosunkowo surową odpowiedzialność dla osób dopuszczających się czynów nieuczciwej konkurencji, zarówno karną, jak i cywilną. W zakresie odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorca, którego interes został naruszony lub choćby zagrożony przez czyn polegający na ujawnieniu jego tajemnicy, może na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy żądać od sprawcy czynu:

  • zaniechania niedozwolonych działań,
  • usunięcia skutków takich działań,
  • złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o odpowiedniej formie i treści,
  • naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych,
  • wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych,
  • zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Krucka-Atak

Samodzielny specjalista ds. kadr z wieloletnim doświadczeniem, pasjonatka prawa pracy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »