| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Zakaz konkurencji dla pracownika

Zakaz konkurencji dla pracownika

Zakaz konkurencji może funkcjonować w czasie trwania umowy o pracę lub po jej zakończeniu. Umowa obowiązująca po zakończeniu zatrudnienia musi być odpłatna. Jeśli pracodawca nie zastrzegł w niej obowiązku uiszczenia odszkodowania, jest ono automatycznie uzupełniane przez przepisy – pracownikowi należy się 25% ostatniego wynagrodzenia za pracę.

Przedawnienie roszczeń

Spory wynikające z pracowniczych klauzul lojalnościowych rozpatruje sąd rejonowy – wydział pracy. Roszczenia wynikające z naruszenia zakazu konkurencji w czasie trwania zatrudnienia i wyrządzenia szkody przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym pracodawca dowiedział się o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie później jednak niż 3 lata od jej wyrządzenia. Wnioskując z przeciwieństwa, należy przyjąć, że roszczenia z umowy o zakazie po ustaniu zatrudnienia przedawniają się w terminie 3 lat od daty wymagalności roszczenia (będzie to dzień, w którym skutecznie można domagać się zapłaty – np. dzień wezwania dłużnika). Istnieje tu zatem pewien dualizm, a sprawę dodatkowo zaciemnia art. 291 § 3 k.p., który stanowi, że jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, do przedawnienia roszczenia o jej naprawienie stosuje się regulacje kodeksu cywilnego. Chodzi tu o art. 118 k.c., który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe i roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 3 lata. Takim szczególnym przepisem może być art. 442 § 1 k.c., zgodnie z którym roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem 10 lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od dnia popełnienia przestępstwa, bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Najlepiej można to zobrazować na przykładzie.

PRZYKŁAD

15 grudnia 2011 r. Marek W. zawarł z firmą dwie umowy o zakazie konkurencji – jedną w czasie trwania zatrudnienia, a drugą na okres roku po jego zakończeniu. Jednocześnie podjął działalność godzącą w interesy firmy – sprzedawał początkowo analogiczny asortyment, a następnie (w okresie 2–26 stycznia 2012 r.) przywłaszczał sobie niektóre produkty i sprzedawał je jako swoje (wartość przywłaszczenia to 500 zł). Przedawnienie roszczeń będzie kształtowało się następująco: mamy roczny termin od dowiedzenia się o szkodzie, limitowany przez trzyletnie przedawnienie liczone od momentu zdarzenia. Jednakże z tej racji, że czyn Marka W. stanowi przestępstwo przywłaszczenia z art. 284 k.k., przedawnienie będzie wynosiło 10 lat od momentu popełnienia czynu, czyli przywłaszczenia ostatniej rzeczy (26 stycznia). Ewentualne roszczenia z tytułu umowy po ustaniu zatrudnienia przedawnią się z upływem 3 lat od momentu wymagalności roszczenia (co do odszkodowania termin będzie oddzielnie liczony co do każdej miesięcznej raty). Z kolei odsetki przedawniają się za każdy dzień oddzielnie.

Stan prawny na 1 sierpnia 2012 r.

 

1 Tak K. Walczak w: „Kodeks pracy – komentarz” pod red. W. Muszalskiego, Warszawa 2005 r., str. 314.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

PRACUJ W UNII

wszystko o pracy w Unii

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »