| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Polecenie pracownikowi pełnienia dyżuru

Polecenie pracownikowi pełnienia dyżuru

Pracodawca może polecić pracownikowi pełnienie dyżuru w domu poza normalnymi godzinami pracy. Jednak w takiej sytuacji czas dyżuru nie może naruszać przepisów dotyczących odpoczynku dobowego oraz tygodniowego.

W takiej sytuacji pracodawca może zobowiązać pracownika do pełnienia domowego dyżuru telefonicznego jedynie w takim wymiarze, aby czas pełnienia dyżuru nie naruszał przepisów dotyczących odpoczynku dobowego i tygodniowego. Co więcej, czasu takiego dyżuru nie wlicza się do czasu pracy, chyba że w tym czasie pracownik wykonywał pracę. Za czas dyżuru pełnionego w domu pracownikowi nie przysługuje ani czas wolny, ani dodatkowe wynagrodzenie.

Pracownikowi przysługuje w każdej dobie prawo do co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku oraz w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego. A zatem w sytuacji, gdy pracodawca zobowiąże pracownika do pełnienia ciągłego dyżuru telefonicznego, pracownik ten nie wykorzysta zarówno z przysługujących mu w trakcie doby 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku, jak również z 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego. Oznacza to, że przy 8-godzinnym czasie pracy możliwy jest 5-godzinny dyżur poza normalnymi godzinami pracy (24 godz. = 8 godz. pracy + 11 godz. nieprzerwanego odpoczynku + 5 godz. ewentualnego dyżuru). Natomiast w dniu wolnym od pracy maksymalnie 13 godzin (24 godz. = 11 godz. odpoczynku + 13 godz. dyżuru). Czas dyżuru pełnionego przez pracownika w niedzielę powinien być zwrócony pracownikowi w innym dniu, tak aby jego tygodniowy wypoczynek wynosił 35 godzin.

Przykład

Pracodawca polecił pracownikowi pełnienie stałego domowego dyżuru telefonicznego poza normalnymi godzinami pracy. W trakcie kontroli inspektor pracy nałożył na niego mandat karny w wysokości 1000 zł. Pracodawca odmówił przyjęcia mandatu, twierdząc, że pracownik pełniący dyżur jest jedyną osobą wyspecjalizowaną w udzielaniu ewentualnych porad podczas awarii sprzętu chłodniczego. Inspektor poradził pracodawcy, aby przeszkolił innych pracowników z problematyki awarii sprzętu i dopiero wtedy polecił pełnienie dyżurów, ale nie jednemu tylko kilku pracownikom, co skutkowałby brakiem naruszeń prawa do nieprzerwanego odpoczynku dobowego i tygodniowego. Innym sposobem rozwiązania powyższej sytuacji byłoby wprowadzenie możliwości nagrywania się klientów po zakończeniu pracy przez pracownika na automatyczną sekretarkę.

Powyższa sytuacja to typowy przykład wykroczenia przeciwko prawom pracownika, stanowiący naruszenie przepisów o czasie pracy. Zgodnie z art. 281 pkt 5 k.p., kto – będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu – narusza przepisy o czasie pracy, podlega karze grzywny od 1000 zł do 30 000 zł. W takim przypadku inspektor ma też, zgodnie z art. 95 § 3 oraz z art. 96 § 1a Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, możliwość nałożenia mandatu karnego w wysokości do 2000 zł.

Podstawa prawna:

  • art. 132 § 1, art. 133 § 1, art. 1515, art. 281 pkt 5 Kodeksu pracy,
  • art. 95 § 3, art. 96 § 1a Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Orzecznictwo:

  • wyrok SN z 13 maja 2009 r. (III PK 8/09, niepubl.).

 

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Cymerman

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »