| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Jak zakwestionować zwolnienie lekarskie pracownika

Jak zakwestionować zwolnienie lekarskie pracownika

Pracownik zgłosił się do nas z prośbą o udzielenie urlopu wypoczynkowego na okres 3 tygodni w innym terminie niż ustalony w planie urlopów. Chciał on zmienić swoje plany urlopowe w związku z zakupem wycieczki last minute. Odmówiliśmy pracownikowi udzielenia tego urlopu, ponieważ jest on w tym czasie niezbędny w pracy. Pracownik na okres, w którym chciał skorzystać z urlopu wypoczynkowego, przedłożył zwolnienie lekarskie. Mamy podejrzenie, że jest ono związane z jego wyjazdem zagranicznym. Czy możemy zakwestionować to zwolnienie? Jeśli tak, to w jaki sposób?

Konsekwencją stwierdzenia nieprawidłowego wykorzystywania zwolnienia lekarskiego przez pracownika jest przede wszystkim pozbawienie go prawa do wynagrodzenia/zasiłku chorobowego za cały okres niezdolności objęty kontrolowanym zwolnieniem lekarskim (art. 17 ustawy zasiłkowej). Okres, za który w wyniku kontroli pozbawiono pracownika prawa do wynagrodzenia chorobowego, wlicza się do 33 lub odpowiednio 14 dni, za który pracodawca w danym roku kalendarzowym jest zobowiązany wypłacić to wynagrodzenie. Okres zwolnienia lekarskiego, za który pracownik stracił prawo do wynagrodzenia chorobowego i zasiłku, należy wliczyć do okresu zasiłkowego.

Ponadto jeżeli pracownik w ewidentny sposób wykorzystuje zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem, to dopuszcza się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, co może stanowić podstawę do rozwiązania z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia. Orzecznictwo w tym zakresie jest zbieżne. Na ten temat wiele razy wypowiadał się Sąd Najwyższy, m.in. w wyroku z 21 października 1999 r., sygn. akt. I PKN 308/99, OSNP 2001/5/154, w którym orzekł, że „wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem może być naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych i stanowić uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. tylko wtedy, gdy pracownikowi można przypisać winę co najmniej w postaci rażącego niedbalstwa”. Również w wyroku z 1 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 139/99, M.Prawn. 2000/3/135, Sąd Najwyższy uznał, że „nadużycie prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego może być podstawą niezwłocznego rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.) tylko wówczas, gdy stanowi równocześnie ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych”.

@RY1@i65/2011/016/i65.2011.016.000.0074.001.jpg@RY2@

@RY1@i65/2011/016/i65.2011.016.000.0074.002.jpg@RY2@

Podstawa prawna

  • art. 17, art. 61 ust. 1 i ust. 2, art. 68 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512 ze zm.),
  • § 1, § 8–10 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 27 lipca 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich od pracy oraz formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich (Dz.U. Nr 65, poz. 743),
  • art. 92 Kodeksu pracy.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Paulina Piekarska

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »