| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Przerwanie biegu przedawnienia

Przerwanie biegu przedawnienia

W prawie pracy mamy do czynienia z ogólnym 3-letnim okresem przedawnienia roszczeń, który w wielu przypadkach może być krótszy. Z tego względu skuteczne dochodzenie roszczeń wymaga szybkiego działania lub przerwania biegu przedawnienia w odpowiednim momencie, aby dłużnik nie mógł odmówić zapłaty.

Aby uzyskać przerwanie biegu przedawnienia, trzeba wystąpić do właściwego sądu i to bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia (art. 295 § 1 pkt 1 k.p.). Nie mają zatem takiego skutku czynności uboczne, dokonywane po to, aby uzyskać inne korzyści procesowe (złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i wyznaczenie adwokata z urzędu albo wniosku o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności). Jeśli sprawa jest już w sądzie pracy, to nie musimy obawiać się jej przedawnienia, mimo że proces może być długotrwały. Przerwa biegu przedawnienia, która nastąpiła wskutek jednej z przyczyn przewidzianych w art. 295 § 1 pkt 1 k.p., powoduje, że przedawnienie nie biegnie na nowo dopóki, dopóty postępowanie wszczęte w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia nie zostanie zakończone.

Po drugie, bieg przedawnienia jest przerywany przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. Uznanie roszczenia to czynność dłużnika dokonana wobec wierzyciela, z której wynika chęć zapłaty długu lub przynajmniej przyznanie istnienia obowiązku spełnienia świadczenia. Z dniem dokonania uznania zostaje zniesiony dotychczasowy bieg terminu przedawnienia i w związku z tym nowy termin przedawnienia rozpoczyna się od dnia następnego po dacie uznania.

Wyróżnia się uznanie właściwe, będące umową zawartą między wierzycielem a dłużnikiem, w której strony ustalają, że istnieje między nimi dług o określonej wysokości i terminie płatności, a także niewłaściwe – będące każdym innym zachowaniem dłużnika, z którego wynika świadomość istnienia długu oraz obowiązku jego zapłaty.

O ile możemy mieć trudności z prostym uznaniem długu przez dłużnika, który po prostu nie chce zapłacić, o tyle warto skorzystać z uznania niewłaściwego dokonanego często bez pełnej świadomości dłużnika. W tym ostatnim przypadku mogą pojawić się w sądzie trudności dowodowe, zwłaszcza gdy termin przedawnienia już upłynął. Dlatego warto mieć świadków rozmowy z dłużnikiem albo potwierdzenie innych osób faktu uznania roszczenia. Uznanie roszczenia przerywa bieg przedawnienia, jeżeli zostało złożone przed upływem określonego terminu przedawnienia. Po jego upływie można je ewentualnie ocenić jako zrzeczenie się zarzutu przedawnienia.

Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego do rozstrzygania sporów czy stwierdzone ugodą zawartą w trybie kodeksowym przed takim organem ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody. Ten termin może również podlegać przerwaniu na ogólnych zasadach.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Nawrocki

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »