| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Zakazane postanowienia umów o pracę

Zakazane postanowienia umów o pracę

Pracodawca, zatrudniając pracownika, musi z nim podpisać umowę. Aby nie narazić się na odpowiedzialność, powinien jednak unikać postanowień niezgodnych z prawem, np. zapisów zakazujących podejmowania dodatkowego zatrudnienia.

Pracodawca nie może w umowie o pracę zakazać pracownikowi podejmowania dodatkowego zatrudnienia ani zobowiązać go do występowania o zgodę przed podjęciem dodatkowego zatrudnienia. W myśl art. 65 Konstytucji RP każdemu zapewnia się wolność wyboru i wykonywania zawodu oraz wyboru miejsca pracy, a wyjątki w tej kwestii określa ustawa. Oznacza to, że – co do zasady – pracownik może mieć kilka stosunków pracy, z różnymi pracodawcami i konkretny pracodawca nie może zmuszać pracownika do pracy „tylko u niego”. Wyjątki są możliwe, ale tylko w odniesieniu do tych pracodawców, którym przepis rangi ustawowej pozwala na prowadzenie takiego ograniczenia.

Przykład

Członek korpusu służby cywilnej nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez pisemnej zgody dyrektora generalnego urzędu. Podstawę prawną do ubiegania się przez urzędnika o zgodę na podjęcie dodatkowej pracy u innego pracodawcy stanowi art. 80 ustawy o służbie cywilnej.

Oczywiście pracodawca może oficjalnie zakazać pracownikowi podejmowania zatrudnienia konkurencyjnego, podpisując z nim umowę o zakazie konkurencji w trakcie stosunku pracy (art. 1011 k.p.). Jednak w umowie o zakazie konkurencji również nie mogą znaleźć się: zakaz podejmowania jakiegokolwiek dodatkowego zatrudnienia ani obowiązek uzyskiwania zgody pracodawcy na dodatkowe zatrudnienie.

Poufność wynagrodzenia

W ocenie MPiPS (zob. stanowisko z września 2008 r., sygn. DPR I-0712-18/MF/08) pracodawca nie może zabronić pracownikowi ujawniania, ile zarabia. A zatem tzw. klauzule poufności wynagrodzenia są niedopuszczalne. Nie można również grozić w takiej klauzuli wyciągnięciem negatywnych konsekwencji wobec pracownika, jeżeli ujawni kolegom, ile zarabia.

MPiPS podkreśla, że zobowiązanie pracownika do nieujawniania wysokości swojego wynagrodzenia jest niekorzystne dla pracownika. W praktyce może mieć na celu uniemożliwienie ustalenia, że pracownik jest dyskryminowany, jeżeli chodzi o wysokość wynagrodzenia, oraz utrudniać mu dochodzenie roszczeń z tego tytułu. Przykładowo w ocenie Sądu Najwyższego stary i nowy pracownik powinni zarabiać tyle samo, jeżeli mają te same kwalifikacje (wyrok z 22 lutego 2007 r., I PK 242/06).

Pracodawcy, którzy – chcąc pozyskać nowych pracowników – oferują im wyższą pensję, nie mogą zapominać o zasadzie równego traktowania zatrudnionych. Zmuszanie w takiej sytuacji pracowników do podpisywania umów o pracę z klauzulą poufności wynagrodzenia służy obejściu przepisów o zakazie dyskryminacji.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Igor Klimkowski

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »