Przepisy prawa pracy nie przewidują prawnej możliwości ustalania wymiaru czasu pracy przez pracownika. Określa go pracodawca. Jedyny wyjątek to praca w systemie zadaniowego czasu pracy. W tym przypadku pracodawca po porozumieniu z pracownikiem ustala czas niezbędny do wykonania poszczególnych zadań (art. 140 k.p.).

W przypadku pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin przeciętna tygodniowa norma czasu pracy nie ulega zmianie i wynosi 40 godzin. Dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy należy ustalać normę zgodnie z metodą przewidzianą w art. 130 k.p. i pomniejszyć ją o uzgodniony wymiar. Przykładowo, jeżeli okres rozliczeniowy wynosi 4 tygodnie, to 40 godzin należy pomnożyć przez liczbę tygodni okresu rozliczeniowego: 40 godz. x 4 tyg. = 160. Następnie do otrzymanego wyniku należy dodać iloczyn wynikający z pomnożenia 8 godzin przez liczbę dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, które przypadają od poniedziałku do piątku. Przyjmijmy, że w podanym przykładzie są to 3 dni (środa, czwartek i piątek), czyli 3 dni x 8 godz. = 24. W celu ustalenia ostatecznej liczby godzin należy dodać: 160 + 24 = 184. W przypadku pracy w wymiarze 1/2 etatu otrzymany wynik dzieli się przez część etatu i w ten sposób otrzymuje liczbę godzin do przepracowania przez pracownika: 184 : 2 = 92.

Pracodawca może uwzględnić prośbę pracownika i rozplanować czas pracy w harmonogramie zgodnie z propozycją pracownika. Jednak jeżeli z uwagi na charakter pracy dla pracodawcy ważne jest, żeby pracownik pracował codziennie (od poniedziałku do piątku), może zmniejszyć liczbę godzin pozostawiając 5-dniowy tydzień pracy.

Odpowiedziała Katarzyna Kołodziej