| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Czas pracy > Błędny sposób liczenia tygodniowego odpoczynku w programach kadrowo-płacowych

Błędny sposób liczenia tygodniowego odpoczynku w programach kadrowo-płacowych

Każdy zatrudniony ma prawo do 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego. Sposób liczenia odpoczynku tygodniowego w programach kadrowo-płacowych wprowadza w błąd i jest sprzeczny z przepisami unijnymi.

PRZYKŁAD 4

Od pierwszego dnia zatrudnienia

Pracodawca stosuje miesięczne okresy rozliczeniowe. W lipcu 2016 r. tygodnie trwają od piątku do czwartku. Po zatrudnieniu pracownika – tak jak w przykładzie 2 – od 11 lipca jego tygodnie pracy przypadną odpowiednio:

● od 11 do 17 lipca,

● od 18 do 24 lipca,

● od 25 do 31 lipca.

Przy takim sposobie liczenia pracownik ma w okresie 11-31 lipca 3 tygodnie, a nie 2, co wpływa bezpośrednio na jego uprawnienia, dając mu prawo do kolejnego odpoczynku 35-godzinnego.

Zobacz serwis: Zlecenie

Rozwiązanie to jest nie tylko korzystne dla pracownika, lecz także spójne z innymi przepisami kodeksu pracy. Chodzi tutaj głównie o sposób ustalenia wymiaru czasu pracy dla takiego pracownika, przy którym zastosujemy art. 130 k.p. Zgodnie z tą regulacją wymiar czasu pracy danego zatrudnionego to liczba godzin do przepracowania w okresie rozliczeniowym, którą się oblicza, mnożąc liczbę tygodni przypadających w tym okresie przez 40 godzin, dodając następnie do tej liczby iloczyn dni wystających poza pełne tygodnie (przypadające od poniedziałku do piątku) i normy dobowej, czyli 8 godzin, oraz odejmując 8 godzin za każde święto przypadające w innym dniu niż niedziela. Zastosowanie tego algorytmu, jeśli przyjmiemy układ tygodni z przykładu 4, nie budzi wątpliwości, gdyż w okresie tym wystąpią 3 tygodnie po 40 godzin, a więc wymiar wyniesie 120 godzin. Jest to logiczne i nie będzie budziło wątpliwości, gdyż w tym okresie przypada 15 dni od poniedziałku do piątku, które pomnożone przez 8 godzin dają właśnie taki wynik.

Znacznie trudniejsze byłoby to zadanie, jeśli przyjmiemy, że tygodnie są liczone tak, jak w przykładzie 2, gdyż wówczas jest ich 2, a nie 3, i problematyczne jest ustalenie „liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku”, czego wymaga art. 130 par. 1 pkt 2 k.p. Skoro chodzi o dni pozostałe po pełnych tygodniach, wydaje się, że powinniśmy wziąć pod uwagę jeden dzień – 29 lipca (tylko on przypada po wyznaczonych tygodniach do końca okresu rozliczeniowego), a więc wymiar wyniósłby 88 godzin, a nie 120 godzin. Aby uzyskać ten sam wynik, należałoby jeszcze dodać 4 dni po 8 godzin, które są na początku okresu zatrudnienia (przed pierwszym tygodniem), ale takie działanie kłóci się z brzmieniem przepisu dotyczącego wymiaru czasu pracy. Niestety, ale na ten argument nie zwracają uwagi zwolennicy pierwszego sposobu definiowania tygodnia i dla ustalenia wymiaru czasu pracy liczą 3 tygodnie od dnia rozpoczęcia pracy – wówczas wymiar do przepracowania wyjdzie taki sam, jak przy drugim sposobie, czyli 120 godzin. Podejście takie należy skrytykować, gdyż tydzień jest tu inaczej traktowany w zależności od potrzeby, co jest niespójne i nie znajduje oparcia w kodeksie pracy.

Dodatkowym argumentem przemawiającym za zindywidualizowaniem tygodnia jest art. 1516 k.p., który dotyczy rozliczenia czasu pracy osobie pracującej tylko przez część okresu rozliczeniowego. Stosuje się go zarówno wtedy, gdy okres rozliczeniowy kończy się wcześniej, bo ustaje stosunek pracy (bez względu na sposób jego zakończenia – wypowiedzenie, rozwiązanie za porozumieniem stron, wygaśnięcie), jak również – odpowiednio – w przypadku nawiązania stosunku pracy w trakcie okresu rozliczeniowego. Łącząc ten przepis z przepisem dotyczącym wymiaru czasu pracy, przyjmuje się, że okres rozliczeniowy dla pracownika trwa albo od dnia zatrudnienia do ostatniego dnia okresu rozliczeniowego, albo od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego do dnia zakończenia stosunku pracy i na taki okres ustala się proporcjonalnie wymiar czasu pracy. Jeśli więc okres rozliczeniowy uległ skróceniu, to również tygodnie pracownicze powinny być liczone w ramach takiego niepełnego okresu rozliczeniowego, a nie traktowane sztywno, w oderwaniu od niego i liczone od dnia, którego w okresie nie było, gdyż przypadał przed dniem zatrudnienia pracownika w firmie. Za takimi indywidualnymi okresami rozliczeniowymi opowiedziało się też MRPiPS w swoim stanowisku z 19 lipca 2016 r., rozstrzygając tym samym spór na korzyść indywidualnie wyznaczanych tygodni. [ramka] O opinię w tej sprawie zapytaliśmy też Główny Inspektorat Pracy, jednak do dnia zamknięcia niniejszego wydania nie otrzymaliśmy odpowiedzi. ⒸⓅ

Pytanie o wykładnię w zgodzie z dyrektywą

Zgodnie z art. 5 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy (Dz.Urz.UE z 2003 r. L 299, s. 9) państwa członkowskie mają obowiązek przyjąć niezbędne środki, aby każdy pracownik był uprawniony w okresie 7-dniowym do minimalnego okresu odpoczynku w wymiarze 24 godzin, a także do odpoczynku dobowego w wymiarze 11 godzin. Zgodnie z art. 133 k.p. jest to odpoczynek 35-godzinny, który zawiera w sobie odpoczynek dobowy z ostatniego dnia roboczego. Długość odpoczynku tygodniowego w naszym kodeksie jest więc zgodna i spójna z dyrektywą, ale już sposób jego udzielania budzi wątpliwości, gdyż okresy 7-dniowe niekoniecznie muszą być tygodniami (w rozumieniu polskiego kodeksu pracy). Sposób zapewnienia odpoczynku wskazany w przepisach dyrektywy jest jednak kolejnym ważnym powodem przemawiającym za indywidualizacją tygodnia i liczeniem go od pierwszego dnia zatrudnienia (a nie w sposób sztuczny, tak jak dla innych pracowników). Również stanowisko MRPiPS z 19 lipca 2016 r., które potwierdza, że występujące w dyrektywie pojęcie tygodnia powinno być rozumiane jako okres 7-dniowy, jest kolejnym argumentem za indywidualnym tygodniem pracowników zatrudnianych w trakcie okresu rozliczeniowego. Tylko przy tej koncepcji jesteśmy w stanie zrealizować cel dyrektywy i zapewniać odpoczynki tygodniowe w okresach 7-dniowych. ⒸⓅ

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Krajowy Rejestr Wierzytelności

Windykuj dłużnika online. Sprzedawaj i kupuj wierzytelności!

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK