| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Czas pracy > Zasady organizacji czasu pracy poprzez wprowadzenie tzw. instytucji ruchomego czasu pracy

Zasady organizacji czasu pracy poprzez wprowadzenie tzw. instytucji ruchomego czasu pracy

Ustawodawca wprowadził do Kodeksu pracy dwie regulacje, których naczelnym celem jest uelastycznienie organizacji czasu pracy. Jak wprowadzić ruchomy czas pracy w zakładzie pracy?

Pierwsza wynikająca z art. 1401§ 1 Kodeksu pracy wprowadza możliwość stosowania indywidualnych rozkładów czasu pracy pracowników, które w przypadku wykonywania pracy w tej samej dobie roboczej, nie powodują wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych, o których mówi art. 151 § 1 Kodeksu pracy.  

Druga regulacja wynikająca z art. 1401 § 2 Kodeksu pracy, dopuszcza możliwość wskazania  przedziału czasu ustalonego przez pracodawcę w każdym dniu pracy, w którym to, pracownik decyduje o godzinie rozpoczęcia pracy. Zakończenie pracy następuje po przepracowaniu liczby godzin wynikających z rozkładu i systemu czasu pracy, które go obowiązują. Istotą tej regulacji jest także to, iż wykonywanie pracy w tej samej dobie roboczej nie będzie kwalifikowane jako praca w godzinach nadliczbowych.

Pojęcie doby pracowniczej

Regulacje wynikające z art. 1401 Kodeksu pracy, zarówno ta dotycząca wskazania przez pracodawcę, indywidualnego rozkładu czasu pracy jak i odnosząca się do możliwości określenia przedziału czasu pracy, w jakim pracownik będzie wykonywał pracę, związane są z legalną definicją doby opisaną w art. 128 § 3 pkt. 1 Kodeksu pracy.

Polecamy produkt: Umowy terminowe – jak zawierać i wypowiadać (książka)

Zgodnie z tą definicją, dobę rozumiemy, jako 24 kolejne godziny, poczynając od godziny w której pracownik rozpoczyna pracę, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Gdy więc pracownik rozpoczyna  pracę w poniedziałek o godzinie 7.00 to jego doba kończy się o godzinie 7.00 we wtorek następnego dnia.

Wykonywanie pracy w tej samej dobie, po przepracowaniu przez obowiązującego w tej dobie czasu pracy (zgodnie z rozkładem czasu pracy), np. 8 godzin, powoduje konieczność wykonywania dodatkowej poleconej przez pracodawcę pracy w ramach tej samej doby jako pracy w godzinach nadliczbowych z tytułu przekroczenia normy dobowej czasu pracy.

Wprowadzenie więc regulacji wynikających z art. 1401 Kodeksu pracy, określonych zarówno w § 1 jak i 2 nie będzie prowadziło do kwalifikowania pracy pracownika wykonującego ponownie pracę w tej samej dobie, jako pracy wykonywanej w  godzinach nadliczbowych.

Pracownik pracujący w podstawowym systemie czasu pracy w jednomiesięcznym okresie rozliczeniowym rozpoczyna wykonywanie pracy w poniedziałek o godzinie 9.00. We wtorek zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, ma przyjść do pracy o godzinie 8.00. W tym przypadku, jeżeli pracodawca skutecznie wprowadził lub zastosował na wniosek pracownika regulację prawną opisaną w art. 1401 § 1 Kodeksu pracy, nie będzie traktował pracy w tej samej dobie roboczej pracownika, która w przedstawionym przykładzie rozpoczęła się  o 9.00 w poniedziałek i trawa do godziny 9.00 we wtorek, jako pracy w jednej godzinie nadliczbowej tj. pomiędzy godziną 8.00 we wtorek a 9.00 w tym samym dniu.

Data publikacji:

Ekspert:

Artur Dawid Samek

radca prawny, ekspert z zakresu prawa pracy

Zdjęcia

Zasady organizacji czasu pracy poprzez wprowadzenie tzw. instytucji ruchomego czasu pracy/ Fot. Fotolia
Zasady organizacji czasu pracy poprzez wprowadzenie tzw. instytucji ruchomego czasu pracy/ Fot. Fotolia

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Mikos

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »