| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Czas pracy > Jak rozliczyć czas pracy w kwietniu 2012 r.

Jak rozliczyć czas pracy w kwietniu 2012 r.

Święta Wielkanocne przypadają w tym roku 8 i 9 kwietnia. Pracodawcy będą musieli je zatem uwzględnić przy rozliczaniu czasu pracy pracowników w kwietniu 2012 r. Poniedziałek Wielkanocny w większości przypadków obniży wymiar czasu pracy pracowników o 8 godzin.

Może również dojść do sytuacji, kiedy oddanie dnia wolnego za święto nie zrekompensuje w całości pracy w święto.

PRZYKŁAD

Pracownik jest zatrudniony w równoważnym systemie czasu pracy w hotelu. Został wezwany do pracy w święto, ponieważ zachorował inny pracownik. Pracował w święto 12 godzin. Pracodawca oddał mu za pracę w święto dzień wolny w dniu, w którym pracownik miał zaplanowane 10 godzin pracy. Pozostałe dni w okresie rozliczeniowym pracownik przepracował zgodnie ze swoim rozkładem czasu pracy. Pracownik będzie miał więc niezrekompensowane 2 godziny pracy w święto. Za te 2 godziny pracodawca powinien mu wypłacić oprócz normalnego wynagrodzenia dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia albo oddać czas wolny w wymiarze: za 1 godzinę nadliczbową 1 godzinę czasu wolnego (jeżeli pracownik wystąpił z wnioskiem o odbiór czasu wolnego) lub 1,5 godziny czasu wolnego za 1 godzinę nadliczbową (jeżeli pracodawca wyznaczył odbiór czasu wolnego bez wniosku pracownika).

W zamian za pracę w święto dzień wolny powinien zostać udzielony do końca okresu rozliczeniowego (art. 15111 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy). Pracodawca nie ma możliwości, nawet na wniosek czy za zgodą pracownika, udzielenia dnia wolnego za pracę w święto po zakończeniu okresu rozliczeniowego. Pracodawca udziela dnia wolnego za święto jednostronnie i nie musi uzyskać akceptacji pracownika co do terminu odbioru dnia wolnego.

Jeśli pracodawca wyznaczył pracownikowi termin odbioru dnia wolnego za pracę w święto, a potem okazało się, że pracownik w tym czasie zachorował, dzień wolny uważa się za odebrany. Choroba pracownika przypadająca w dniu wolnym od pracy udzielanym za pracę w godzinach nadliczbowych nie powoduje bowiem obniżenia wymiaru czasu pracy, podobnie jak choroba pracownika przypadająca w czasie każdej innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika (art. 130 § 3 Kodeksu pracy).

Jeśli pracodawca nie ma możliwości udzielenia za pracę w święto dnia wolnego w wymaganym czasie (do końca okresu rozliczeniowego), powinien wypłacić pracownikowi 100% dodatek do wynagrodzenia. Zgodnie ze stanowiskiem PIP, za pracę w niedzielę i święto niezrekompensowaną innym dniem wolnym, która jednocześnie powoduje powstanie godzin nadliczbowych średniotygodniowych, należą się dwa 100% niezależne od siebie dodatki – jeden z tytułu pracy w niedzielę lub święto, a drugi z tytułu przekroczenia norm średniotygodniowych. Inne stanowisko w uchwale z 15 lutego 2006 r. (II PZP 11/05, OSNP 2006/11–12/170) zaprezentował Sąd Najwyższy, który uznał, że za pracę w niedzielę pracownikowi przysługuje jeden 100% dodatek. Wobec takich rozbieżności stanowisk co do liczby wypłacanych dodatków, w związku z niezrekompensowaną dniem wolnym pracą w niedziele lub święta, to pracodawca musi podjąć decyzję, które stanowisko przyjąć i stosować. W praktyce większość pracodawców wypłaca za pracę w święto jeden 100% dodatek.

Dodatek za pracę w godzinach nadliczbowych oblicza się z uwzględnieniem jedynie wynagrodzenia zasadniczego wynikającego z osobistego zaszeregowania pracownika. Aby obliczyć dodatek za 1 godzinę pracy, stawkę zasadniczą wynagrodzenia miesięcznego należy podzielić przez wymiar czasu pracy ustalony dla danego miesiąca kalendarzowego, w którym wystąpiły nadgodziny. Dotyczy to również dłuższych niż miesięczne okresów rozliczeniowych.

Dokonując rekompensaty za pracę w godzinach nadliczbowych nie należy jednak zapominać o tym, że za pracę nadliczbową, oprócz dodatku z tego tytułu, przysługuje pracownikowi normalne wynagrodzenie. Podstawę normalnego wynagrodzenia za taką pracę stanowi zaś nie samo zasadnicze wynagrodzenie, lecz wszystkie stałe, wypłacane co miesiąc, składniki wynagrodzenia. Tak wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego z 3 czerwca 1986 r. (I PRN 40/86, OSNC 1987/9/140). Obliczając wynagrodzenie za 1 godzinę pracy nadliczbowej, tak jak w przypadku dodatku za nadgodziny, normalne miesięczne wynagrodzenie dzielimy przez wymiar czasu pracy ustalony dla danego miesiąca kalendarzowego, w którym wystąpiły nadgodziny.

Podstawa prawna:

  • art. 130, art. 1511, art. 1512, art. 1519–15111 Kodeksu pracy,
  • art. 1 pkt c i pkt d ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz.U. Nr 4, poz. 28 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Federacja Konsumentów

Federacja Konsumentów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »