| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Zarządzanie > Jak radzić sobie z trudnymi osobami w pracy

Jak radzić sobie z trudnymi osobami w pracy

Ostatnio brałam udział w kwartalnym zebraniu kadry zarządzającej wyższego i niższego szczebla u mojego klienta. Dwaj panowie pokłócili się publicznie o to, który z nich bardziej przyczynił się do zwiększenia obrotów firmy. Jak się dowiedziałam, nie była to ich pierwsza publiczna sprzeczka. To zdarzenie nasunęło mi refleksję – jak bardzo osoby ze sobą współpracujące potrafią utrudnić sobie życie, tworząc złą atmosferę w pracy, a przez to niszczyć się psychicznie. Jak zatem poradzić sobie z tak trudnymi osobami? Co zrobić, by uchronić się przed ich niszczycielskimi praktykami?

Sprzężenie zwrotne

Jest to technika przedstawiania problemu polegająca na unikaniu konfrontacji oraz wysłuchaniu cudzego punktu widzenia. Istnieje kilka zasad rozwiązania problemów z zastosowaniem właśnie sprzężenia zwrotnego, a mianowicie:

  • określ swój cel działania i przygotuj, co chcesz powiedzieć, jednak bez użycia zwrotów przesadnych, etykietujących i osądów,
  • podczas konwersacji koncentruj się na treści rozmowy, a nie na rozmówcy,
  • wyrażaj swoje odczucia (bądź asertywny),
  • pozwalaj drugiej stronie na wyrażanie swoich odczuć,
  • nie oceniaj rozmówcy, jaki według Ciebie jest; skup się na jego zachowaniu,
  • jasno określaj wadliwe według Ciebie działania,
  • zaproponuj rozwiązanie problemu i sprawdź, jak rozmówca na nie zareaguje,
  • słuchaj uwag i sugestii, bądź gotowy na kompromis.

Uwaga na emocje

Trudnych pracowników (jak ich nazwaliśmy) w komunikacji z innymi cechuje m.in.:

Gniew

Zwykle jest wynikiem odczucia braku zainteresowania, dlatego: bądź uważny i skupiony – daj to odczuć rozmówcy, okazuj zrozumienie rozgniewanej osobie, nie próbuj rozładować jej gniewu, usprawiedliwiając swoje działanie lub słowa, próbuj wyjaśnić sporną kwestię i doprowadzić do zgody. Jeżeli sytuacja się nie zmienia, po prostu wyjdź i powiedz: „porozmawiamy, kiedy się uspokoisz”. Nie daj się też sprowokować i nie odpowiadaj na gniew gniewem, gdyż takie zachowanie nie pomaga, a tylko zaognia sytuację.

Milczenie

Milczenie to kolejny z atrybutów osób trudnych. Przez takie zachowanie chcą dać znać o swoim złym nastroju lub jakimś zmartwieniu. Najlepszym sposobem postępowania w takim przypadku jest rzeczowe podejście do przedmiotu rozmowy. Jeżeli działania takie nie dają efektów, nie pogarszaj atmosfery, przejmując milczący sposób bycia, zachowaj się normalnie, jakby wszystko szło właściwym torem. Gdy milczenie się przedłuża, zmuś rozmówcę do odpowiedzi, co jest jego przyczyną? Pamiętaj, Twoim celem jest przerwanie milczenia, jeżeli raz ustąpisz, za chwilę w miejsce jednego problemu pojawią się kolejne.

Szantaż emocjonalny

Stosując szantaż emocjonalny, można próbować zmusić kogoś do spełnienia swoich oczekiwań. Szantażyści posługujący się nim, grają na cudzych słabościach, jakimi są poczucie winy czy też chęć zdobycia uznania i popularności. Sposobem na takie postępowanie jest stanowczość.

Gdy będziesz stanowczy, staniesz się odporny na szantaż emocjonalny, a gdy zdasz sobie sprawę, że właśnie z nim masz do czynienia, to wiedz, że jest to działanie nieuczciwe i niegodne człowieka dorosłego. Masz prawo traktować taką osobę obojętnie, więc nie reaguj na te negatywne emocje, a Twój brak reakcji będzie całkowicie usprawiedliwiony i słuszny.

 Typy trudne

Osoba niekomunikatywna – jest z natury małomowna, swoim sposobem zachowania wydaje się być lekceważąca. Aby poradzić sobie z taką osobą, należy zadawać jej wiele pytań, by ośmielić ją do mówienia, najlepiej, gdy będą to pytania otwarte, na które nie da się odpowiadać krótkim „tak” lub „nie”. Pamiętaj jednak, by spokojnie poczekać na odpowiedź, bo po zadaniu pytania to na rozmówcy spoczywa obowiązek odpowiedzi.

Samotnik – czuje się szczęśliwy, gdy może pracować w odosobnieniu. Nie potrzebuje grupy, by efektywnie pracować. Gdy czuje presję, jeszcze bardziej zamyka się w sobie. Dobre efekty w takich przypadkach przynosi uszanowanie odrębności samotnika i przydzielenie mu zadań, które nie wymagają kontaktów z dużą liczbą osób, mogą to być np. kontakty przez telefon.

Nadmiernie rywalizujący – rywalizacja w zespole przynosi pozytywne efekty, jednak, jak się okazuje, tylko do pewnego momentu, czyli gdy przebiega na przyjacielskich zasadach. Ale gdy staje się nadmierna i przybiera obraz „wyścigu szczurów”, wpływa na zespół destrukcyjnie i demoralizująco. Przeważnie dzieje się tak, gdy wygrywają ciągle te same osoby, a większość pozostaje na uboczu. Dlatego dopilnuj, by zespół koncentrował się na zadaniach, a nie na sobie, aby rywalizacja była jawna, a nie ukryta. Jeżeli jest taka potrzeba, osobie ze skłonnościami do nadmiernej rywalizacji przydzielaj zadania niezależne, niewymagające współpracy z całym zespołem. A wtedy nie będą miały z kim rywalizować.

Manipulator – nie pozostawia śladów swojego działania, aby nie można było udowodnić mu manipulatorstwa. Jeżeli postawisz takiej osobie wprost zarzut manipulacji, z pewnością zaprzeczy. Jednak gdy stworzysz wrażenie, że chcesz takiej osobie pomoc, to jest szansa, że będzie chciała zbliżyć się do Ciebie, a wtedy łatwiej poznasz zasady manipulacji, a także sposoby radzenia sobie z nią.

Typ agresywny – to osoba, która wprowadza w zespole atmosferę niepokoju. Jej główną potrzebą jest uznanie otoczenia, więc, by ją sobie zapewnić, szybko działa i atakuje, by uzyskać przewagę. Tę skłonność do agresji może osłabić konieczność współpracy z zespołem w tempie narzuconym przez jego uczestników. Również właściwy system motywacyjny powinien zaspokoić jego potrzeby uznania i dążenia do podporządkowania sobie innych.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Beata Mosór

Zastępca Dyrektora ds. Marketingu i PR w NetArt

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »