| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Zarządzanie > Bolączka europejskich pracowników

Bolączka europejskich pracowników

Środowisko pracy w państwach członkowskich UE poddawane jest w coraz większym stopniu presji wynikającej z globalizacji, zmian technologicznych, uelastyczniania sposobów zatrudnienia i organizacji pracy. Pracownicy muszą się permanentnie dostosowywać do zmian. Taki stan rzeczy powoduje, że zaczyna narastać problem zagrożeń psychospołecznych w miejscu pracy.

Od deklaracji do działania

Jak wskazują naukowcy biorący udział w projekcie PRIMA, mamy cały czas do czynienia z przepaścią pomiędzy politycznymi deklaracjami dotyczącymi konieczności podjęcia działań zmierzających do ograniczenia zjawiska stresu związanego z pracą a konkretnymi działaniami12. Obserwujemy także duże różnice pomiędzy poziomem świadomości i liczbą podjętych działań w poszczególnych państwach członkowskich.

Dotychczasowe doświadczenia pokazują, że nie ukształtowały się jeszcze stabilne praktyki wdrażania porozumień autonomicznych do naszego porządku prawnego. Sytuacji nie poprawia fakt, że podejmowane przez polskich partnerów społecznych samodzielne działania w tym zakresie nie mają wsparcia instytucjonalnego (zainteresowanie administracji publicznej ujawnia się prawie wyłącznie w przypadku pojawienia się impulsów lub zapytań ze strony Komisji Europejskiej) i cechuje je raczej charakter akcji podejmowanych ad hoc niż usystematyzowanej regularnej współpracy.

Radzenie sobie z zagrożeniami psychospołecznymi w miejscu pracy jest obecnie na tyle istotne, że powinno być przedmiotem wspólnej troski związków zawodowych, organizacji pracodawców, jak również władz publicznych. To, jak skutecznie będą w Polsce wdrażane ustalenia europejskich partnerów społecznych odnoszące się do tego problemu, może zdeterminować przyszły poziom konkurencyjności siły roboczej. Świadomość tego faktu wydaje się jednak wciąż nikła w naszym kraju. Dlatego trudno oczekiwać, że bez wsparcia instytucjonalnego sami partnerzy społeczni będą w stanie wpłynąć na wzrost jakości polskiego środowiska pracy.

 

PRZYPISY

1 Europejska Konfederacja Związków Zawodowych (ETUC), Unia Konfederacji Pracodawców i Przemysłów Europy (BusinessEurope), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw z Udziałem Publicznym i Przedsiębiorstw Ogólnego Interesu Gospodarczego (CEEP), Europejska Unia Rzemiosła Małych i Średnich Przedsiębiorstw (UAPME).

2 D. McDaid (red.) Mental Health in Workplace Settings. Consensus Paper, Luxemburg, European Communities, 2008, s. 4.

3 A. Broughton, Work- related stress, European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, 2010, str. 2.

4 T. Cox, A.J. Griffiths, E. Rial-Gonzalez, Research on Work – related Stress. Report to the European Agency for Safety and Health at Work, Luxemburg, Office for Official Publications of the European Communities, 2000.

5 Ramy prawne europejskiego dialogu społecznego opierają się na art. 151–155 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z ust. 1 art. 155 (artykuł 139 w poprzedniej numeracji) dialog między partnerami społecznymi na poziomie unijnym może prowadzić, jeżeli oni sobie tego życzą, do nawiązania stosunków umownych, w tym umów zbiorowych. Natomiast zgodnie z ust. 2 wykonanie umów zbiorowych zawartych na poziomie unijnym odbywa się bądź zgodnie z procedurami i praktykami właściwymi dla partnerów społecznych i państw członkowskich, bądź w dziedzinach podlegających art. 153 (dawny art. 137) na wspólne żądanie stron sygnatariuszy, w drodze decyzji Rady na wniosek Komisji. Porozumienia, których wdrożenie odbywa się zgodnie z procedurami i praktykami właściwymi dla partnerów społecznych i państw członkowskich, określam jako porozumienia autonomiczne.

6 Framework agreement on work- related stress 2004 oraz B. Surdykowska, „Stres związany z pracą”, „Monitor Prawa Pracy” 2/2007.

7 Autonomous Framework agreement on harassment and violence at workplace oraz B. Surdykowska, Autonomiczne porozumienie ramowe dotyczące nękania i przemocy w pracy, Monitor Prawa Pracy, 10/ 2007.

8 Dyrektywa ramowa 89/391 w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy z 12 czerwca 1989 r. L 183/1.

9 B. Surdykowska, „Europejskie porozumienia autonomiczne na przykładzie porozumienia o telepracy”, Kontrola Państwowa, 2/2008.

10 M. Ertel, U. Stilianow, S. Iavicoli, E. Natali, A. Jaint, S. Leka, „European social dialogue on psychosocial risk at work: Benefits and challenges”, „European Journal of Industrial Relations”, 16/2010.

11 Dyrektywa Rady z 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników (89/391/EWG).

12 PRIMA, The European Framework for Psychosocial Risk Management: PRIMA – EF, red. S. Leka, T. Cox, 2008, s. 62.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Edustacja.pl

Portal szkoleniowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »