| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Zarządzanie > Ewolucyjna droga zmian

Ewolucyjna droga zmian

Prawie 50 oddziałów, z których każdy posiadał rozległą autonomię i status odrębnego pracodawcy, różnorodna struktura branż, zaszłości historyczne – to zarys sytuacji wyjściowej, w jakiej znajdowała się firma INCO-VERITAS, kiedy zaczęła przeprowadzać centralizację. Co sprawiło, że proces udało się przeprowadzić bez zachwiania równowagi organizacji i jej pozycji na rynku? Jak wyglądały zmiany na poziomie funkcji personalnej?

Firma INCO-VERITAS powstała w 1947 roku. Od początku swego istnienia jako spółka prawa handlowego (przez cały okres PRL-u aż do 1998 r. jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – był to ogromny ewenement), a od roku 1998 jako spółka akcyjna. W momencie największego rozbudowania organizacyjnego INCO zatrudniało kilkanaście tysięcy pracowników w niemal 50 zakładach. W tym czasie firma działała w bardzo wielu branżach, takich jak m.in.: chemia gospodarcza i budowlana, kosmetyki, opakowania z tworzyw sztucznych i tektury, uszczelnienia techniczne, artykuły ścierne, materiały biurowe, dewocjonalia, fonografia. Oddziały miały bardzo szeroką autonomię, każdy z nich posiadał status odrębnego pracodawcy. Przy tak szerokim spektrum działania i rozdrobnieniu trudno było mówić, z punktu widzenia zarządu spółki, o skutecznym zarządzaniu czy racjonalnym inwestowaniu.

Od przełomu lat 80. i 90. INCO zaczęło sukcesywnie wychodzić z branż uznanych za nieperspektywiczne, koncentrując się na branżach wiodących, które pozostają takimi do dziś, tj. chemii gospodarczej, opakowaniach z tworzyw sztucznych, nawozach ogrodniczych i nieruchomościach.

Przed restrukturyzacją

Jak wyglądał model zarządzania kadrami przed rozpoczęciem procesu centralizacji funkcji personalnej?

Każdy z oddziałów spółki był odrębnym pracodawcą zatrudniającym pracowników we własnym imieniu i na własny koszt. Oddziały bardzo różniły się pod względem wielkości i zatrudnienia – od około 20 zatrudnionych (produkcja ciśnieniomierzy) do prawie 800 (Grupa Chemii Gospodarczej).

W spółce funkcjonował wspólny Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy przewidujący wiele różnych składników wynagrodzeń i dodatków dla poszczególnych grup zawodowych – faktycznie zdezaktualizowany i bardzo kosztowny. Komórki kadrowe umiejscowione były nie tylko na poziomie oddziału, lecz także na poziome lokalizacji poszczególnych zakładów produkcyjnych. Zakres ich zadań ograniczał się do administrowania dokumentacją kadrową i płacami, a podporządkowane były dyrektorom zakładów produkcyjnych. Wykorzystywały systemy komputerowe dostosowane do lokalnych potrzeb. Sporadycznie wykonywały zadania z obszaru HRM – głównie w zakresie rekrutacji i podstawowych szkoleń.

reklama

Autor:

dyrektor Biura Polityki Personalnej i Informacji w INCO-VERITAS SA

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

noRisk

noRisk to firma, która świadczy usługi prawne w zakresie wsparcia przy uzyskiwaniu odszkodowania.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »