| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Szkolenia i rozwój > Świadomy wybór zawodu coacha

Świadomy wybór zawodu coacha

Coaching jest modny nie tylko w Polsce. Słychać też, że za pracę coacha, jak się niektórym wydaje lżejszą niż trenera, można brać bardzo duże pieniądze. Stąd pojawiają się ważne pytania: Kim są coachowie? Z jakich powodów różne osoby decydują się na to zajęcie? Co warto uwzględnić, wybierając zawód coacha w Polsce?

Biznesowe podstawy

Do trzeciej grupy zaliczyłbym osoby w średnim wieku, czasami młodsze, które nie są psychologami, a chcą pracować jako coachowie. Są wśród nich ci, którzy zajmowali się dotychczas obszarem HRM, jak i menedżerowie wszelkiej maści. Typowym przykładem będzie kobieta około czterdziestki, która po kilkunastu latach pracy na stanowisku kierowniczym w międzynarodowym koncernie odkrywa, że mimo sukcesów jest zmęczona korporacyjnym kieratem. Postanawia dokonać istotnej zmiany, założyć własną działalność gospodarczą i jako coach sprzyjać rozwojowi innych ludzi, głównie wspierając ich w funkcjonowaniu w organizacjach, dzieląc się zarazem swoim bogatym doświadczeniem biznesowym, przy bardziej dla niej ekologicznym trybie codziennego funkcjonowania. Takie osoby będą miały zwykle wielką zdolność do stawiania klientom ważnych wyzwań, pilnowania uzgodnionej agendy spotkań i unikania pułapki miłych pogaduszek, co jak wspomniałem szczególnie grozi psychologom. Z kolei dla tych, którzy przychodzą do coachingu po latach pracy w biznesie, zwłaszcza na stanowiskach kierowniczych, bardzo poważnym wyzwaniem jest opanowanie własnej dyrektywności, przejawiające się skłonnością do narzucania zarówno rozwiązań, jak i nadmiernego psychologicznego „popychania” czy ukierunkowywania procesu coachingowego na swoją modłę.

Poszukiwacze skarbów

Jest jeszcze czwarta grupa. To desperaci, którzy w coachingu szukają magicznych zaklęć mających im pomóc w życiowym zagubieniu. Ich przyjście do szkoły coachingu to próba ucieczki od własnych problemów w dziedzinę nowych międzyludzkich technologii, które jawią się jako potencjalnie antidotum na ich własne kłopoty. Spotykając takie osoby, czasami miałem wrażenie, że równie dobrze mogły znaleźć się na kursie tantrycznego tańca czy w grupie oferującej uzdrowienie. Ludzi takich jest oczywiście niewiele, ale się zdarzają częściej niż można by przypuszczać.

Współgranie czynników

Praca coacha może być bardzo owocna dla klientów i gratyfikująca dla samego coacha. Może dawać poczucie osobistego spełnienia i poczucie bliskości z innymi ludźmi w trakcie pracy nad ważnymi dla nich celami. Często daje możliwość dostosowywania stylu pracy do potrzeb życia osobistego. Dobrze wykonywana ma cechy sztuki, gdzie wiedza i doświadczenie, myślenie krytyczne, umiejętności społeczne i intuicja współgrają ze sobą. Będzie tak, jeśli świadomie, od samego początku będziemy nastawieni na rozwój swoich kompetencji, szukanie informacji zwrotnych o jakości swojej pracy i dbanie o dobrą kondycję psychiczną. W przeciwnym razie będziemy co najwyżej poprawnymi wyrobnikami. Wówczas pożytek z takiej pracy może być niewielki lub wręcz żaden.

reklama

Autor:

doktor psychologii i nauczyciel akademicki (SWPS)

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Stowarzyszenie na Rzecz Systemów Ociepleń

Stowarzyszenie polskich producentów materiałów do wykonywania systemów ociepleń ścian zewnętrznych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »