| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Szkolenia i rozwój > Świadomy wybór zawodu coacha

Świadomy wybór zawodu coacha

Coaching jest modny nie tylko w Polsce. Słychać też, że za pracę coacha, jak się niektórym wydaje lżejszą niż trenera, można brać bardzo duże pieniądze. Stąd pojawiają się ważne pytania: Kim są coachowie? Z jakich powodów różne osoby decydują się na to zajęcie? Co warto uwzględnić, wybierając zawód coacha w Polsce?

W poszukiwaniu dywersyfikacji

Myśląc o coachingu jako karierze zawodowej, warto uwzględnić kilka kwestii. Po pierwsze, nie wydaje się z różnych względów bezpieczne zajmowanie się wyłącznie coachingiem. Wiele osób mogłoby funkcjonować w bardziej bezpieczny i zróżnicowany sposób, jeśli łączyłoby coaching na przykład z pracą trenera czy konsultanta (jednocześnie realnym niebezpieczeństwem takiej dywersyfikacji jest mylenie ról, w których się występuje). Trzeba mieć bowiem bardzo mocną pozycję na rynku, aby ze spokojem patrzeć w przyszłość, w uzasadniony sposób wierząc, że strumień zleceń będzie względnie stały. Natomiast osób, które mogą wybierać, z kim chcą pracować, jest bardzo niewiele. A bywa tak, że po wstępnym spotkaniu z klientem powinno się z różnych powodów odmówić wspólnej pracy. Powodem może być: poważny konflikt etyczny, „trudna chemia”, która mogłaby istotnie rzutować na jakość spotkań czy brak właściwej motywacji po stronie uczestnika coachingu. Przy gwałtownie narastającej konkurencji coachów, często mniejszych cenach za coaching niż przed kryzysem z roku 2008, można mieć duży wewnętrzny kłopot ze zrezygnowaniem z podjęcia współpracy. Szczególnie łatwo ulegać własnym racjonalizacjom, gdy odmowa pracy z kimś może być źle odebrana przez zleceniodawcę, z którym wiążemy długoterminowe nadzieje.

Ryzykowna energochłonność

Innym argumentem przemawiającym za dywersyfikacją zaangażowań zawodowych (coaching plus coś jeszcze) jest możliwość wypalenia się w tym zawodzie. Niewiele jeszcze wiemy, nawet w skali światowej, o wypalaniu się w zawodzie coacha. Jest to bowiem ciągle bardzo nowy zawód. Z pewnością jest to jedna z profesji związanych z pomaganiem innym, które są szczególnie – mówiąc językiem fizyki – energochłonne. Im poważniej angażujemy się w taką pracę, tym większe jest prawdopodobieństwo, że w którymś momencie możemy stanąć wobec problemu wypalenia się. „Wypalenie zawodowe pojawia się – jak pisze Helena Sęk – u przedstawicieli zawodów, w których bliska, zaangażowana interakcja z drugim człowiekiem stanowi istotę profesjonalnego działania i warunkuje powodzenie w danym zawodzie, sukces i rozwój*”. A taką dziedziną jest coaching.

Przyjmijmy dla naszych rozważań model wypalenia zawodowego Christiny Maslach. Powiada ona, że syndrom wypalenia zawodowego zaczyna się od psychofizycznego, emocjonalnego wyczerpania. W konsekwencji w sytuacji stałego pracowania sobą to wyczerpanie emocjonalne oznaczać będzie albo zmniejszające się zaangażowanie w spotkania z coachowanym, albo narastające zmęczenie, które nazywam strukturalnym. Ponadto w kolejnym kroku, powiada Maslach, człowiek wypalający się zaczyna mieć poczucie dystansu wobec innych ludzi, często chroni się za maskami cynizmu czy obojętności. Osoba coachowana zwykle szybko wyczuje, że nasza obecność przy niej jest pozorna bądź częściowa, że nasza uważność jest wymuszona i niepełna. A to radykalnie zmniejsza jej chęć do pracy, a zwłaszcza gotowość do mierzenia się z ambitnymi celami rozwojowymi. Traci bowiem zaufanie, że coach jak współtowarzysz wspinaczki potrafi udzielić odpowiedniego wsparcia, kiedy trzeba i nie pozwoli, na to, aby coachowanemu zdarzyła się jakaś, w tym przypadku psychologiczna, krzywda. I wreszcie wypalenie się zawodowe ma prowadzić do utraty poczucia kompetencji w obszarze wykonywanej pracy. Do głowy przychodzą myśli w rodzaju „Ja się chyba do niczego nie nadaję”. To oczywiste, że w takim stanie nikt nie jest w stanie być przekonywający dla swojego klienta. Nawet jeśli bardzo się stara. Przede wszystkim matowe brzmienie głosu coacha ujawni, że nie ma on wewnętrznej siły, że sam jest nieprzekonany do tego, co mówi.

reklama

Autor:

doktor psychologii i nauczyciel akademicki (SWPS)

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Onwelo

Onwelo to nowoczesna polska spółka technologiczna, która specjalizuje się w budowaniu innowacyjnych rozwiązań IT dla firm z branży finansowej, ubezpieczeniowej, telekomunikacyjnej, farmaceutycznej oraz FMCG.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »