| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Motywowanie > Motywowanie - nauka na błędach

Motywowanie - nauka na błędach

Czy motywowanie pracowników ma sens? Takie pytanie tylko z pozoru jest nielogiczne, a praktyka zarządzania personelem wskazuje, że odpowiedź wcale nie musi być twierdząca.

Część haerowców jest nawet zdania, że wszelkie próby nakłaniania ludzi w firmie do zmiany zachowań skazane są z góry na niepowodzenie i wywołują skutek odwrotny od zamierzonego. Czy tak jest rzeczywiście? A może to, że system motywowania nie zawsze jest efektywny wynika z błędów w jego zaplanowaniu i wdrożeniu? Na jakie pułapki można wpaść przy stosowaniu takiego systemu?

Odpowiedzi szukano podczas debaty na temat pułapek motywowania zorganizowanej przez Serwis HR należący do Polskich Wydawnictw Profesjonalnych oraz Polskie Stowarzyszenie Zarządzania Kadrami. Patronem medialnym dyskusji był „Personel i Zarządzanie”.

Poglądy wygłaszane przez praktyków i pracowników naukowych odbiegały od obiegowych opinii dotyczących celowości zmian w postępowaniu pracowników.

Przedmiotem dyskusji było pięć nielukrowanych studiów przypadku, wdrożeń nie całkiem udanych, niekiedy wręcz przerwanych, takich, w których popełniono błędy.

Uczestnicy debaty mieli na początek opowiedzieć się za jedną z dwóch następujących tez:

- motywowanie zawsze prowadzi do demotywacji – jest zbędne,

- motywowanie jest prawdziwą sztuką – jest niezbędne.

Okazało się, że już samo sformułowanie tych twierdzeń wywołało polemikę, choć większości dyskutantów bliższe było jednak drugie z nich. Argumenty były różne.

R. Żelewski: Publicznie wiele razy zgadzałem się z tezą pierwszą, o czym pisałem w artykułach, ale mam wewnętrzną nadzieję, że prawdziwa okaże się ta druga.

L. Wiskowska: Zgadzam się częściowo z tezą drugą, gdyż niewielu ludzi potrafi to robić, ale też nie jest to niezbędne, ponieważ prawdziwi liderzy nie muszą w ogóle myśleć jak motywować. Oni to po prostu robią.

N. Sosińska: Zgadzam się, że motywowanie jest prawdziwą sztuką, a podstawową rolą zarządu, kierownictwa firmy jest niedemotywowanie personelu.

M. Jabłońska-Wołoszyn: Motywowanie jest sztuką kształtowania przestrzeni biznesowej przez skuteczne zachęcanie pracowników do osiągania celów organizacji.

R. Reinfuss: Od 10 lat zajmuję się zarządzaniem personelem i powiem wprost – żyję z drugiej tezy; będę jej dziś bronił, choć mógłbym podać dużo przeciwnych argumentów.

Nie brakowało też radykalnych opinii.

A. Blikle: Nie zgadzam się z żadną z tych tez. Motywowanie jest szkodliwe, a nie zbędne, a to jest różnica.

H.V. Gläser: Nie zgadzam się ani z pierwszą, ani z drugą tezą. Co do pierwszej, to sądzę – poszedł bym krok dalej – że motywowanie jest nie tyle zbędne, co niemożliwe. Nie jestem w stanie kogoś umotywować. Istnieje raczej samomotywacja.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Szajkowski

Konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »