| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Komunikacja > W jaki sposób płeć wpływa na budowanie relacji w firmie oraz komunikację między pracownikami

W jaki sposób płeć wpływa na budowanie relacji w firmie oraz komunikację między pracownikami

Wśród zasadniczych różnic między kobietami a mężczyznami w miejscu pracy dominują te w sposobie zarządzania, motywowania, radzenia sobie ze stresem, rozwiązywania problemów, a co za tym idzie, odmienne preferencje w zakresie technik sprzedaży, reklamy czy obsługi klienta. Jednak w żadnych sytuacjach zawodowych nasze różnice nie manifestują się tak silnie, jak w sferze komunikacji.

Przedstawione w niniejszym artykule spostrzeżenia i tezy na temat zasad komunikacji międzypłciowej mają uniwersalny charakter. Odnoszą się do osób na wszystkich stanowiskach – dyrektorów i menedżerów wyższego szczebla, konsultantów, urzędników, asystentów i sekretarki. Najprawdopodobniej każdemu zdarzyło się pomyśleć w stosunku do reprezentanta płci przeciwnej: Dlaczego on nigdy nie przyzna się do tego, że coś zrobił źle? Dlaczego ona nigdy nie mówi wprost, o co jej chodzi?

Kobieta, słysząc, w jaki sposób mężczyzna dobiera słowa, często dokonuje ich błędnej interpretacji. Uznaje mężczyznę za nieliczącego się z innymi egoistę, któremu nie można ufać. Natomiast pracujący z kobietami mężczyźni odbierają je jako osoby niepewne swoich decyzji, niepotrafiące mówić wprost. Przez to w ich oczach zyskują one opinię niekompetentnych i nieskutecznych w działaniu jednostek.

Oksytocyna kontra testosteron

Wśród zasadniczych różnic w komunikacji pomiędzy kobietami a mężczyznami można wymienić cel, w jakim się komunikują. O ile w przypadku mężczyzn celem komunikacji, szczególnie w pracy, jest albo przekazywanie informacji, albo chęć jej otrzymania, o tyle w przypadku kobiet powyższe powody są zaledwie jednymi z wielu. Wynika to z faktu, że są one niejako zaprogramowane biologicznie na relacje i związki, mężczyźni natomiast kładą główny nacisk na świat przedmiotów i zadań. Decyduje o tym przede wszystkim uwarunkowana ewolucją budowa mózgu oraz gospodarka hormonalna organizmu. Postępy w badaniach neurologicznych umożliwiły naukowcom odkrycie znaczących różnic anatomicznych i neuropsychologicznych pomiędzy mózgami kobiet i mężczyzn, które wyjaśniają wyraźnie widoczne odmienności naszego zachowania.

Zdaniem naukowców nasze pramatki wykształciły własną reakcję na stres, aby chronić się w okresie ciąży, karmienia i opieki nad potomstwem. W dużej mierze wpływa ona również na społeczne zachowania współczesnych kobiet. Kobieca reakcja „zaopiekuj się i zaprzyjaźnij” (tend and befriend) wynikała z faktu, że w chwili niebezpieczeństwa tylko mocna, solidna więź z innymi kobietami mogła zapewnić przeżycie. Jej wytworzenie stało się więc dla kobiety mechanizmem obronnym. Poza uzyskaniem lepszej ochrony i pomocy w opiece nad dziećmi praca w grupie zapewniała także większe plony i sprawniejsze wykonywanie prac domowych.

Hormonem odpowiadającym za utrzymywanie więzi społecznych i budowanie relacji międzyludzkich jest oksytocyna. Pobudza ona również matczyne zachowania i wpływa na obniżenie poziomu kortyzolu (hormonu odpowiadającego za stres). Badania wykazują, że ludzie i zwierzęta o wysokim poziomie oksytocyny są spokojniejsi i bardziej nastawieni na relacje społeczne. Oksytocyna, której działanie wzmacniane jest przez inne kobiece hormony, takie jak estrogen, jest jedną z najbardziej pożądanych substancji chemicznych w organizmie kobiety, właśnie ze względu na jej dobroczynny wpływ na obniżenie poziomu stresu. Niemającej siły fizycznej i odpowiedniej masy mięśniowej kobiecie na nic by się zdała męska odpowiedź na stres, czyli reakcja „walcz lub uciekaj” (fight or flight).

Odruch walki i ucieczki to instynktowna odpowiedź męskiego organizmu na sytuacje postrzegane jako zagrażające przetrwaniu. W takich sytuacjach jego organizm wydziela wazopresynę, która wzmocniona działaniem testosteronu blokuje wydzielanie oksytocyny, powodując, że mężczyźnie trudno jest się uspokoić. W procesie ewolucji mężczyźni stali się wojownikami i rozwiązującymi problemy obrońcami, dlatego ich biologiczne uwarunkowanie nie pozwala im na okazywanie niepewności i strachu.

Jaki zatem związek mają nasze pierwotne reakcje i biologiczne uwarunkowania z komunikacją w pracy? W tym miejscu należy wrócić do kwestii celu, w jakim się komunikujemy.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Oworuszko

Dyrektor Finansowy LeasePlan

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »