| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Komunikacja > Predyspozycje szefa do nawiązywania relacji z pracownikami

Predyspozycje szefa do nawiązywania relacji z pracownikami

Nieumiejętność utrzymania relacji z pracownikami na właściwym poziomie może mieć przykre konsekwencje dla szefa. Czy osoby nieposiadające takiej zdolności są na z góry przegranej pozycji?

W ramach prac konsultingowych związanych z formułowaniem strategii biznesowej firmy, funkcjonującej w warunkach recesji, jej dyrektor zarządzający szczególną uwagę zwrócił na warunki pomyślnego wdrożenia koncepcji zmian strategicznych. Na liście barier, które mogą znacznie utrudnić realizację tej koncepcji, umieścił między innymi niesprecyzowane problemy komunikacyjne. Bliższy ogląd tych problemów, na podstawie rozmów z pracownikami firmy, pozwolił zidentyfikować kilka źródeł ich występowania. Jednym z podstawowych okazała się osobowość samego dyrektora, osoby formalizującej podejście w zarządzaniu, chłodnej w kontaktach międzyludzkich, zdystansowanej w stosunku do swojego bliższego i dalszego otoczenia, chociaż pracującej zawsze przy otwartych drzwiach do swego gabinetu, co sugerowałoby, że każdy pracownik może tam wejść i porozmawiać z szefem, jeśli ma taką potrzebę. Ale to okazało się raczej formą niż próbą otwarcia na częste i niekoniecznie formalne kontakty z pracownikami.

Dobre, czyli jakie?

Taki obraz relacji pokazuje nadal występujące w praktyce zarządzania zjawisko, którego istota sprowadza się do tego, że osoby sprawujące funkcje kierownicze nie zawsze posiadają jedną z podstawowych kwalifikacji do bycia dobrym szefem, a mianowicie umiejętności nawiązywania i podtrzymywania dobrych relacji osobistych z pracownikami. Dobre relacje zaś to takie, które nie stwarzają sztucznego dystansu lub lęku w kontaktach przełożony–podwładny, nacechowane są otwartością i empatią, zdolnością do cierpliwego słuchania racji podwładnych, rozumienia ich i właściwej reakcji na nie. W kręgu dobrych relacji można też umieścić sprawiedliwe ocenianie i docenianie pracowników przez szefa, ale też tak wydawałoby się błahe zdarzenia, jak na przykład: przywitanie i wymiana kilku zdań na korytarzu, w windzie czy na ulicy, zwracanie się do pracowników nie w formie bezosobowej, ale imiennej bądź znajomość jakichś szczegółów związanych z ważnymi zdarzeniami rodzinnymi, pasjami, hobby, wrażeniami z ostatniego urlopu itp.

Symptomatycznym objawem słabości relacji dyrektora z pracownikami wspomnianej już firmy było to, że część z nich w zasadzie nie znała osobiście swojego głównego szefa, a o tym, czy jest on w firmie, świadczyła obecność jego samochodu firmowego w miejscu położonym możliwie najbliżej wejścia do budynku biura, gdzie najczęściej można było spotkać też palaczy papierosów i pracowników ochrony.

Sytuacja ta niejako wymusiła na mnie zainteresowanie się kwestią: czy możliwa jest zmiana tej sytuacji, a jeżeli tak, to w jaki sposób i jak szybko można poprawić stan relacji dyrektora z podwładnymi. Jednak, aby znaleźć dobre odpowiedzi na tak postawione pytania, należało ująć ten problem w szerszym kontekście i poddać go następnie analizie.

reklama

Autor:

ekspert w firmie szkoleniowej Nowe Horyzonty®

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

RynekPierwotny.pl

Portal internetowy poświęcony nowym nieruchomościom

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »