| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Wypadki przy pracy i choroby > Nowe zasady dokumentowania chorób zawodowych

Nowe zasady dokumentowania chorób zawodowych

1 sierpnia 2012 r. weszły w życie nowe przepisy dotyczące chorób zawodowych. Doprecyzowany został krąg instytucji odpowiedzialnych za rozpoznawanie chorób zawodowych i wydawanie orzeczeń w tej sprawie. Pozostałe zmiany mają na celu uaktualnienie oraz ujednolicenie terminologii zawartej w dotychczas obowiązujących załącznikach do rozporządzenia w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób.

Organy właściwe w postępowaniu dotyczącym chorób zawodowych

Pracodawca, który powziął podejrzenie wystąpienia choroby zawodowej u zatrudnianego pracownika, ma obowiązek niezwłocznie zgłosić podejrzenie takiej choroby. Takiego zgłoszenia może również dokonać sam pracownik lub były pracownik, który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wskazywać na taką chorobę, a także lekarz, który podczas wykonywania badań powziął podejrzenie choroby zawodowej u pracownika.

W wyniku nowelizacji został doprecyzowany krąg podmiotów, do których należy kierować zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej. Dotychczas byli to:

  • państwowy powiatowy inspektor sanitarny,
  • okręgowy inspektor pracy.

Natomiast od 1 sierpnia br. oprócz tych podmiotów są to:

  • państwowy graniczny inspektor sanitarny,
  • państwowy wojewódzki inspektor sanitarny,
  • państwowy inspektor sanitarny, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (chodzi o państwowych inspektorów sanitarnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji),
  • komendant wojewódzkiego ośrodka medycyny prewencyjnej albo
  • inspektor wojskowego ośrodka medycyny prewencyjnej.

Właściwość podmiotu, do którego pracodawca powinien złożyć zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, ustala się według:

  • miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika,
  • krajowej siedziby pracodawcy, gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego jest gromadzona w tej siedzibie.

Wymienione podmioty – z wyjątkiem okręgowego inspektora pracy – są upoważnione do wszczęcia postępowania mającego na celu rozpoznanie i stwierdzenie choroby zawodowej, w tym m.in. wydania skierowania pracownikom, których dotyczy podejrzenie, na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej do jednostki orzeczniczej I stopnia. Do tych podmiotów oraz do zainteresowanego pracownika lub byłego pracownika oraz lekarza kierującego na badania, a także do jednostki orzeczniczej I stopnia (w przypadku gdy orzeczenie zostało wydane przez lekarza zatrudnionego w jednostce orzeczniczej II stopnia) jest również kierowane orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej oraz orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wydawane przez jednostkę orzeczniczą. Po nowelizacji orzeczenia te nie będą tak jak dotychczas przesyłane osobie zgłaszającej podejrzenie choroby zawodowej. Oznacza to, że na tym etapie postępowania pracodawca nie otrzyma już kopii orzeczenia o rozpoznaniu choroby zawodowej bądź braku podstaw do jej rozpoznania, jeżeli był podmiotem zgłaszającym podejrzenie choroby zawodowej.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Realizuje rządową politykę ochrony konsumentów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »