| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Wypadki przy pracy i choroby > Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną podczas wypadku przy pracy

Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną podczas wypadku przy pracy

Jeden z naszych pracowników uległ wypadkowi przy pracy, którego sprawcą był inny pracownik. W wyniku wypadku został zniszczony prywatny laptop poszkodowanego pracownika, którego używał w pracy do celów służbowych. Kto w takiej sytuacji powinien wypłacić odszkodowanie za wyrządzoną szkodę – my, jako pracodawca, czy pracownik, który spowodował wypadek?

Nie dotyczy to jednak sytuacji, która wydarzyła się w Państwa firmie. Ponieważ zniszczenie mienia pracownika miało miejsce w trakcie wypadku przy pracy, tj. w czasie wykonywania pracy przez pracownika, pracownik-sprawca nie poniesie odpowiedzialności wobec poszkodowanego pracownika. Mogą jednak Państwo dochodzić od sprawcy wypadku zwrotu wypłaconego odszkodowania do wysokości nieprzekraczającej 3-miesięcznego wynagrodzenia tej osoby (art. 120 § 2 Kodeksu pracy).

Jeżeli naprawienie szkody przez pracownika – sprawcę wypadku następuje na podstawie ugody między pracodawcą a pracownikiem, wysokość odszkodowania może zostać obniżona, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności stopnia winy pracownika i jego stosunku do obowiązków pracowniczych (art. 121 Kodeksu pracy). Zatem pracodawca może wziąć pod uwagę okoliczności łagodzące i obniżyć odszkodowanie regresowe w stosunku do pracownika, który dotąd nienagannie pracował. Odszkodowanie, z uwzględnieniem tych okoliczności, może także obniżyć sąd pracy, jeśli naprawienie szkody następuje na podstawie ugody sądowej.

W razie niewykonania ugody przez pracownika podlega ona wykonaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, po nadaniu jej klauzuli wykonalności przez sąd pracy (art. 1211 § 2 Kodeksu pracy). Wówczas odszkodowanie może wyegzekwować organ egzekucyjny (komornik), przez zajęcie wynagrodzenia pracownika. Sąd pracy może odmówić nadania klauzuli wykonalności ugodzie tylko wtedy, gdy ustali, że jest ona sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.

Kodeks pracy nie określa zasad ustalania należnego odszkodowania za zniszczone przedmioty pracownika. W takim przypadku zadośćuczynienia z tego tytułu pracownik będzie musiał dochodzić od pracodawcy na ogólnych zasadach dotyczących odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie Kodeksu cywilnego.

Zastosowanie ma wówczas art. 361 § 2 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym odszkodowanie obejmuje straty, jakie poszkodowany poniósł, oraz korzyści, jakie mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Odszkodowanie ulega jednak odpowiedniemu zmniejszeniu, jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody. Zatem pracodawca odpowiada za uszkodzone lub zniszczone przedmioty pracownika według ich wartości z chwili zdarzenia, tj. z chwili wypadku przy pracy. Jeśli przedmioty te uległy częściowemu uszkodzeniu, pracodawca ma obowiązek wypłacić pracownikowi odszkodowanie w kwocie proporcjonalnie obniżonej do stopnia zniszczenia.

PRZYKŁAD

Pracownik uległ wypadkowi przy pracy, podczas którego zostały całkowicie zniszczone jego okulary. Ustalono, że wartość okularów, biorąc pod uwagę ich dotychczasowe zużycie, wyniosła 350 zł i w tej wysokości pracodawca wypłacił pracownikowi odszkodowanie. Takie postępowanie było prawidłowe.

Odszkodowanie uzyskane przez pracownika od pracodawcy jest przychodem pracownika ze stosunku pracy. Jest ono jednak zwolnione ze składek ZUS (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe) i od podatku (art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Podstawa prawna:

  • art. 119–122, art. 2371 Kodeksu pracy,
  • art. 6, art. 361 § 2, art. 415, art. 430 Kodeksu cywilnego,
  • § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. Nr 161, poz. 1106 ze zm.),
  • art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Daniel Kotyras

Dyrektor ds. Marketingu i PR w NetArt

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »