| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Wypadki przy pracy i choroby > Należności wypadkowe – nie z FGŚP

Należności wypadkowe – nie z FGŚP

W przypadku niewypłacalności pracodawcy poszkodowany w wypadku pracownik nie uzyska odszkodowań zasądzonych z tytułu tego wypadku z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Może liczyć jedynie na świadczenia z ZUS.(Wyrok Sądu Najwyższego z 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt I PK 1/09)

Stan faktyczny

Krystyna P. była zatrudniona w spółce C. 29 maja 2001 r. uległa wypadkowi przy pracy spowodowanemu przez innego pracownika tego samego pracodawcy. Z poszkodowaną w następnym roku rozwiązano stosunek pracy ze względu na długotrwałą nieobecność wynikłą z niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem. Krystyna P. wytoczyła byłemu pracodawcy proces o zadośćuczynienie za krzywdę oraz rentę wyrównawczą wraz z ustawowymi odsetkami. W czerwcu 2006 r. sprawa zakończyła się prawomocnym wyrokiem, w którym Sąd Okręgowy zasądził na rzecz poszkodowanej należności na łączną kwotę ponad 96 tys. zł.

Mimo wyroku pojawił się kolejny problem – tym razem z wyegzekwowaniem od pracodawcy wspomnianej kwoty. W marcu 2004 r. spółka C. ogłosiła upadłość. Rok później postanowieniem sądowym postępowanie upadłościowe zostało umorzone ze względu na brak środków. Postępowanie egzekucyjne na rzecz Krystyny P. również zostało umorzone.

Z powodu bezskuteczności egzekucji poszkodowana złożyła wniosek o wypłatę należnych świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP), jednak Fundusz odmówił ich wypłaty.

Sądy orzekły

Wyrok sądu I instancji był dla Krystyny P. niekorzystny – powództwo zostało oddalone. Sąd wskazał, że przepisy unijne, w szczególności dyrektywa nr 2002/74/WE z 23 września 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady nr 80/987/EWG w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności pracodawcy, nie określają ściśle roszczeń, które mają zostać zaspokojone w razie niewypłacalności pracodawcy. To państwa członkowskie określają w ramach wewnętrznego porządku prawnego roszczenia, których wypłata jest gwarantowana na wypadek niewypłacalności pracodawcy.

Zakresem dyrektywy objęte są roszczenia pracowników wynikające z umowy o pracę lub stosunku pracy, zaś roszczenia z tytułu czynów niedozwolonych nie są porównywalne z roszczeniami wywodzonymi z umowy. Roszczenia wynikające z wypadku przy pracy są już objęte ryzykiem ubezpieczeniowym w ramach systemu ubezpieczeń społecznych (ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych). Brakuje zatem przekonujących argumentów do przyjęcia, że pracownicy dochodzący roszczeń z czynów niedozwolonych powinni być traktowani tak samo jak pracownicy dochodzący roszczeń z umowy.

Podobnie orzekł sąd II instancji – apelacja poszkodowanej została oddalona. Mimo to Krystyna P. złożyła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCYJNE ZMIANY W UMOWACH ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Admiral Tax Ltd

Eksperci w planowaniu podatkowym i optymalizacji kosztów fiskalnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »