| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Wypadki przy pracy i choroby > Zgłaszanie wypadków

Zgłaszanie wypadków

Służby bhp często stają przed problemem, czy dane zdarzenie wypadkowe zgłaszać do właściwych organów, zwłaszcza jeśli na wcześniejszym etapie postępowania powypadkowego powstały już jakieś nieprawidłowości. Ważne jest przy tym, aby wiedzieć, jak prawidłowo zgłosić wypadek przy pracy oraz kiedy niezgłoszenie wypadku zostanie uznane za przestępstwo.

Niezawiadomienie o wypadku przy pracy właściwych organów

Czwarta nieprawidłowość (dotycząca około 6% zdarzeń) to całkowite wstrzymanie się pracodawcy od zawiadomienia o wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym okręgowego inspektora pracy i prokuratora, do czego pracodawca jest zobowiązany (art. 234 § 2 Kodeksu pracy).

WAŻNE!

Od kilku lat, po zmianie Kodeksu karnego, niezawiadomienie o wypadku przez pracodawcę jest przestępstwem. „Kto wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy lub chorobie zawodowej albo nie sporządza lub nie przedstawia wymaganej dokumentacji, podlega grzywnie do 180 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności” (art. 221 k.k.).

Warto, aby pracodawca wiedział dokładnie, kiedy niezgłoszenie wypadku zostanie uznane za przestępstwo.

  • „Kto wbrew obowiązkowi” – pracodawca zgodnie z art. 234 § 2 Kodeksu pracy.
  • „Nie zawiadamia w terminie” – niezwłocznie (bez zbędnej zwłoki) zgodnie z art. 234 § 2 Kodeksu pracy.
  • „Właściwego organu” – właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora, w myśl art. 234 § 2 Kodeksu pracy.
  • „O wypadku przy pracy” – definicja wypadku przy pracy określona w art. 3 ust. 1 i 3 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Wyróżnia się cztery okoliczności zakwalifikowania wypadku do wypadku przy pracy: nagłość zdarzenia, przyczynę zewnętrzną, skutek zdarzenia (w wyniku zdarzenia musi wystąpić uraz lub śmierć), zdarzenie musi nastąpić w związku z pracą lub w okresie ubezpieczenia wypadkowego z danego tytułu podczas czynności wymienionych szczegółowo w ust. 3 wspomnianego art. 3 ustawy.

Aby można było mówić o przestępstwie, musi być ponadto spełniony warunek wypadku ciężkiego, śmiertelnego lub zbiorowego (art. 221 Kodeksu karnego).

Definicje tych pojęć zostały określone w art. 3 ww. ustawy z 30 października 2002 r.:

  • „za śmiertelny wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku” (art. 3 ust. 4 ww. ustawy),
  • wypadek ciężki (jego definicja jest bardzo nieprecyzyjna) to „zdarzenie, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała” (art. 3 ust. 5 ww. ustawy),
  • „za zbiorowy wypadek przy pracy uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby” (art. 3 ust. 6 ww. ustawy).

O zgłoszeniu wypadku ciężkiego, śmiertelnego lub zbiorowego powinien zdecydować pracodawca. W praktyce często to służby bhp borykają się z problemem, czy wypadek, któremu uległ pracownik, jest wypadkiem ciężkim, tzn. podlegającym zgłoszeniu, gdyż w naszym kraju definicja wypadku ciężkiego jest bardzo nieprecyzyjna i mają z nią poważne kłopoty nawet lekarze medycyny. W dynamicznie zmieniającej się sytuacji zaistniałego wypadku służby bhp muszą rozstrzygać, czy konkretna sytuacja wymaga zgłoszenia do PIP i prokuratury; często działając pod presją czasu, aby wymóg niezwłocznego zgłoszenia wypadku został spełniony. Obowiązek ten dotyczy każdego innego wypadku, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy (ciężki, śmiertelny, zbiorowy), a w chwili zdarzenia nikt jeszcze nie wie, czy będzie ono uznane jako wypadek przy pracy. W sprawach spornych należy przyjąć zasadę rozstrzygania na korzyść poszkodowanego, tzn. zgłosić zdarzenie wypadkowe właściwym organom (wymienionym w art. 234 § 2 k.p.).

WSKAZÓWKA!

Podczas prowadzenia postępowań powypadkowych można uniknąć błędów dzięki określeniu procedur wewnątrzzakładowych i ich skutecznemu wdrożeniu.

Rolą służby bhp jest zadbanie o to, by każdy pracownik, osoba kierująca pracownikami oraz pracodawca wiedzieli, jakie obowiązki ciążą na nich w związku z wypadkiem przy pracy. Przekazanie tych zagadnień w trakcie instruktażu ogólnego to zdecydowanie za mało. W pierwszym dniu pracy, kiedy jest przeprowadzany instruktaż, pracownik musi przyswoić bardzo dużo nowych informacji, dlatego nie można od niego wymagać, aby zapamiętał, komu, kiedy i jakie zdarzenia należy zgłaszać. Zdanie się na szkolenia okresowe jest również niewystarczające.

Dobrą praktyką jest umieszczanie procedur np. na tablicach ogłoszeń, zwłaszcza jeśli na tych tablicach umieszcza się również informacje na temat poszczególnych wypadków. Można również prowadzić dodatkowe krótkie szkolenia dla pracowników i osób kierujących pracownikami, np. w związku z wypadkami, jakie miały miejsce w zakładzie, i przy okazji przypominać procedurę zgłaszania wypadków. Można także rozmawiać o tym z pracownikami w trakcie prowadzenia kontroli warunków pracy.

Należy wykorzystać każdą możliwość, by zwracać pracownikom uwagę na bezpieczny sposób wykonywania pracy, a także sposób postępowania, gdy zdarzy się wypadek.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Bogusz

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »