Konkretne skutki zdrowotne wykonywania ręcznych prac transportowych w określonych warunkach są różnorodne, od krótkotrwałego bólu (kości, mięśni, nerwów, stawów, ścięgien oraz więzadeł) do poważnych urazów (np. pęknięć). Rozwijają się z czasem i mogą być spowodowane samą pracą – sposobem jej wykonywania, jej charakterystyką, ale także warunkami środowiska pracy.

Do czynników ryzyka przyczyniających się do powstawania lub pogłębiania tego typu dolegliwości należy zaliczyć:

• czynniki związane z wysiłkiem fizycznym (np. przemieszczana masa, częstotliwość powtarzania czynności podnoszenia, przenoszenia, pchania, ciągnięcia, obciążenie statyczne),
• czynniki organizacyjne (np. możliwość wpływania na sposób i tempo pracy, możliwość współpracy, organizacja stanowiska pracy),
• czynniki osobnicze (np. sprawność fizyczna, wiek, płeć).
• Pracodawca chcąc ograniczyć ryzyko związane z wykonywaniem ręcznych prac transportowych powinien:
• zidentyfikować zagrożenia wynikające z wykonywania tych prac. Wszędzie tam, gdzie występują zagrożenia, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych, zarówno przy przemieszczaniu przedmiotów, jak i przy pracy z ludźmi i zwierzętami,
• konsultować i angażować pracowników. Pracownicy lub ich przedstawiciele (np. społeczni inspektorzy pracy) najlepiej wiedzą, jakie zagrożenia występują w miejscu pracy i mogą zaproponować praktyczne rozwiązania w celu ich kontrolowania.

Do obowiązków pracodawcy w przypadku występowania ręcznych prac transportowych należy:

• eliminowanie tych prac w miarę możliwości,

W Europie aż 24% pracowników skarży się na bóle kręgosłupa, a 22% – na bóle mięśni. W nowych państwach członkowskich schorzenia te występują jeszcze częściej – odpowiednio 39% i 36%. Około 50% wcześniejszych emerytur w Europie spowodowanych jest patologicznymi zmianami w obrębie kręgosłupa. Natomiast około 15% przyczyn niezdolności do pracy ma związek z dolegliwościami kręgosłupa. Dolegliwości te są jedną z głównych przyczyn nieobecności w pracy niemal we wszystkich państwach członkowskich UE.

• przeprowadzanie oceny ryzyka zawodowego przy pracach, których nie da się wyeliminować,
• zmniejszanie ryzyka związanego z wykonywanymi pracami (w celu niedopuszczania do pojawienia się negatywnych skutków zdrowotnych na skutek tego typu czynności).