PRZERWA W WYPŁACIE ŚWIADCZENIA
O przywróceniu prawa do renty decyduje data powstania ponownej niezdolności do pracy
ZUS przywróci prawo do renty, jeśli ponowna niezdolność do pracy powstała przed upływem 18 miesięcy od ustania prawa do tego świadczenia. Istotna jest data powstania niezdolności do pracy, a nie data złożenia wniosku o kontynuowanie uprawnień.
Prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy uzależnione jest m.in. od stwierdzenia niezdolności do pracy. Gdy renta jest przyzna na określony okres, prawo do świadczenia ustaje z jego upływem. ZUS nie później niż na trzy miesiące przed ustaniem prawa do renty okresowej zawiadamia osobę uprawnioną o terminie wstrzymania wypłaty oraz o warunkach przywrócenia prawa do tego świadczenia.
Na wniosek osoby zainteresowanej ustala się dalsze prawo do renty. Pozytywne rozpatrzenie wniosku i nabycie prawa do renty uzależnione jest od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS albo komisji lekarskiej. Gdy osoba zainteresowana nie zgłosi wniosku o kontynuowanie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy po upływie okresu, na jaki świadczenie zostało przyznane, ZUS nie wszczyna z urzędu postępowania w tej sprawie.
Data powstania niezdolności do pracy
Prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do tego świadczenia ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Zapamiętać trzeba, że prawo do renty podlega przywróceniu, pod warunkiem że niezdolność do pracy powstała przed upływem 18 miesięcy od ustania prawa do renty. Nie ma przy tym znaczenia data zgłoszenia wniosku.
Rozważmy powyższe na podstawie następującego stanu faktycznego: 31 sierpnia 2006 r. ustało prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej przez ponad dziewięć lat. Ponowny wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy został złożony przez osobę zainteresowaną w maju 2008 r. Do wniosku dołączyła ona zaświadczenie o stanie zdrowia (na druku ZUS N-9).
Na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego i dokumentacji medycznej lekarz orzecznik ZUS orzekł, że wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy. Lekarz ustalił też, że stała się ona częściowo niezdolna do pracy w styczniu 2008 r. Na podstawie tego orzeczenia ZUS przywrócił prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, gdyż niezdolność ta powstała przed upływem 18 miesięcy od ustania prawa do renty. Data złożenia wniosku o ponowne ustalenia prawa do renty (po upływie 18 miesięcy od ustania prawa do renty) nie miała znaczenia.
Przerwa w pobieraniu renty
Gdy niezdolność do pracy powstanie nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty, należy uznać, że nastąpiła przerwa w pobieraniu świadczenia. Nie ustala się na nowo prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, a przywraca prawo do poprzednio przyznanego świadczenia.
Warto wiedzieć, że nie ustala się również na nowo wysokości podstawy wymiaru renty. Wysokość renty stanowi świadczenie przyznane poprzednio - odpowiednio podwyższone w kolejnych terminach waloryzacji, jakie miały miejsce od daty ustania prawa do renty.
Ustalanie prawa do świadczenia na nowo
Jeżeli ponowna niezdolność do pracy nastąpiła po okresie dłuższym niż 18 miesięcy od ustania prawa do renty, prawo do tego świadczenia ustala się na nowo. Zatem przykładowo osoba, której niezdolność do pracy powstała po ukończeniu 30 lat, musi udowodnić wymagany do przyznania renty okres składkowy i nieskładkowy wynoszący pięć lat. Okres ten musi przypadać w ostatnim dziesięcioleciu przypadającym przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę albo przed dniem powstania niezdolności do pracy. Do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty.
PRZYKŁAD
USTALENIE WYSOKOŚCI RENTY PO PRZYWRÓCENIU PRAWA DO NIEJ
