W wieku 24 lat uległem wypadkowi przy pracy. W jego wyniku straciłem rękę. Z końcem sierpnia 2008 r. kończy mi się okres zasiłkowy i lekarz chce skierować mnie na rentę. Dowiadywałem się w urzędzie pracy, czy są jakieś szkolenia, na których mógłbym przygotować się do pracy w innym zawodzie. Niestety, ze względu na moją sytuację finansową nie mogę za nie zapłacić. W urzędzie pracy poinformowano mnie, że mógłbym ubiegać się o rentę szkoleniową. Co powinienem zrobić, aby ZUS przyznał mi prawo do tego świadczenia?
W celu uzyskania prawa do renty szkoleniowej powinien pan złożyć wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Do wniosku (formularz ZUS Rp-1) należy dołączyć kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych (formularz ZUS Rp-6), świadectwa pracy i inne dokumenty potwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe oraz dokumenty, na podstawie których ZUS będzie mógł ustalić podstawę wymiaru (m.in. zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu - druk ZUS Rp-7).
Ponadto należy dołączyć zaświadczenie o stanie zdrowia (druk ZUS N-9) wraz z wywiadem zawodowym (druk ZUS N-10), a także protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. W przypadku gdy ZUS po rozpatrzeniu wniosku, uzna, że dane zdarzenie jest wypadkiem przy pracy, skieruje pana do lekarza orzecznika ZUS w celu ustalenia czy istnieje niezdolność do pracy, w jakim stopniu i czy niezdolność ma związek z wypadkiem przy pracy. Jeżeli lekarz orzecznik, na podstawie przeprowadzonego badania lekarskiego orzeknie, że jest pan niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, a przekwalifikowanie zawodowe jest celowe, wówczas ZUS przyzna prawo do renty szkoleniowej. ZUS informuje powiatowy urząd pracy o przyznaniu renty szkoleniowej, a zainteresowany jest powiadamiany przez urząd o terminie szkolenia.
Renta przysługuje przez okres sześciu miesięcy. Na wniosek starosty jej wypłata może ulec przedłużeniu maksymalnie do 30 miesięcy. Jednak jeżeli starosta uzna, że nie ma możliwości przekwalifikowania zawodowego oraz gdy pobierający rentę nie uczestniczy we wskazanych szkoleniach, wówczas na jego wniosek okres sześciu miesięcy może zostać skrócony. W przypadku gdy starosta zawiadomi o braku możliwości przekwalifikowania do innego zawodu organ rentowy ponownie kieruje zainteresowanego do lekarza orzecznika w celu ustalenia stopnia niezdolności do pracy związku z wypadkiem przy pracy czy chorobą zawodową.
Warto podkreślić, że wysokość renty szkoleniowej w związku z wypadkiem przy pracy wynosi 100 proc. podstawy wymiaru, nie mniej niż 120 proc. renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Jednakże w sytuacji gdy wskaźnik podstawy wymiaru jest wyższy niż 250 proc. - renta szkoleniowa wynosi 75 proc. podstawy wymiaru.
MARCIN KARBOWNIK
ekspert od emerytur i rent
Podstawa prawna
• Art. 6 ust. 1 pkt 7, art. 18 ust. 1, art. 20 ust. 2 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. nr 199, poz. 1973 z późn. zm.).
