Jakie są zasady sumowania okresów ubezpieczenia w Państwach Członkowskich UE przy ustalaniu prawa i wysokości emerytury z ZUS
Aby zapobiec powstawaniu tego typu niekorzystnych sytuacji, w
Unii Europejskiej wprowadzono mechanizm sumowania okresów
ubezpieczenia przebytych we wszystkich Państwach
Członkowskich.
Kiedy jest stosowane sumowanie okresów
ubezpieczenia
Jeżeli w którymś Państwie Członkowskim UE nabycie prawa do
emerytury jest uzależnione od posiadania okresów
ubezpieczenia lub zamieszkania, instytucja ubezpieczeniowa tego
państwa uwzględnia, w razie potrzeby, okresy ubezpieczenia lub
zamieszkania w innych Państwach Członkowskich, tak jakby osoba ta
podlegała ubezpieczeniu w państwie ustalającym świadczenie.
Uwzględnienie przez ZUS okresów ubezpieczenia przebytych w
innych Państwach Członkowskich UE jest dokonywane wyłącznie na
podstawie zaświadczeń wystawionych przez instytucje ubezpieczeniowe
państw, w których okresy te zostały przebyte, na formularzu
unijnym E 205 (dla każdego Państwa Członkowskiego został opracowany
odrębny wzór tego formularza).
W zaświadczeniach tych instytucje ubezpieczeniowe Państw
Członkowskich potwierdzają okresy ubezpieczenia lub zamieszkania w
ich systemie, mające wpływ na prawo do emerytury oraz służące do
obliczenia jej wysokości. Dopiero po uzyskaniu tych zaświadczeń,
ZUS może dokonać zsumowania zagranicznych okresów z
polskimi.
To ZUS występuje o zaświadczenia E 205 z innych państw UE,
zainteresowani nie muszą się o nie ubiegać. A zatem w sytuacji, gdy
osoba zainteresowana uzyskaniem emerytury pracowała w kilku
Państwach Członkowskich i jeśli w którymkolwiek z tych
państw będzie jej brakować stażu do nabycia prawa do emerytury,
wówczas instytucja ubezpieczeniowa ustalająca świadczenie
weźmie pod uwagę również staż przebyty przez nią w innych
państwach.
Sumowanie okresów ubezpieczenia i zamieszkania przebytych we
wszystkich Państwach Członkowskich jest więc dokonywane w
przypadku, gdy okresy ubezpieczenia danej osoby w Polsce nie są
wystarczające do nabycia przez nią prawa do emerytury z ZUS.
Przykład:
Wniosek o emeryturę z ZUS złożył 66-letni mężczyzna posiadający
okresy ubezpieczenia w Polsce wynoszące 16 lat oraz okresy
ubezpieczenia w Wielkiej Brytanii wynoszące 15 lat. Do uzyskania
tej emerytury konieczne jest posiadanie przez niego 25-letnich
okresów ubezpieczenia (składkowych i nieskładkowych). W
związku z tym, że jego okresy ubezpieczenia w Polsce nie są
wystarczające do nabycia prawa do emerytury, ZUS zsumuje okresy
ubezpieczenia w Polsce i w Wielkiej Brytanii, co pozwoli mu spełnić
warunek posiadania wymaganej długości okresów
ubezpieczenia.
Jeśli natomiast zainteresowana osoba posiada okresy ubezpieczenia w
Polsce (okresy składkowe i nieskładkowe) wystarczające do uzyskania
emerytury z ZUS, prawo do tego świadczenia jest przyznawane na
podstawie wyłącznie polskich okresów ubezpieczenia.
Komentarze: 1
A co mają zrobić osoby urodzone 2 stycznia 1954, które 55 lat konczą 2.01.2009r?Przecież to kwestia dwóch dni?żeby móc starać się o wsześniejszą emeryture!Cz dla nich jest też jakaś możliwość jeszcze na starych zasadach przejscia na emeryture??






